چگونه حواس خود را پرت می کنیم و چگونه از آن دوری می کنیم

در ویدئویی با عنوان 'سبک زندگی در دنیای پریشان' ، سادیا تأثیرگذار سبک زندگی درس هایی را درباره آگاهی از زمان و چگونگی حواس پرتی ما نشان می دهد.

'آنچه ما می خواهیم انجام دهیم این است که از زمان و نحوه حواس پرتی خود آگاه شویم'. (منبع: گتی/Thinkstock)

بیایید این فنجان آب را بخوریم ... وزن فنجان واقعاً خیلی مهم نیست ، زیرا اینکه چقدر سنگین است برای من بستگی به مدت زمان نگه داشتن آن دارد. آهک را بردارید s و بنابراین می توان برای مشکلات ، ترس ها و نگرانی هایی که در زندگی تجربه می کنیم ، چیزی مشابه را بیان کرد. درست مانند فنجان ، اگر لحظه ای به این افکار و احساسات پایبند باشیم ، ممکن است زیاد کار نکند. اما اگر آنها را بیشتر نگه دارید ، ممکن است آنها بر ما فشار بیاورند و بر ما غلبه کنند. او می گوید ، بنابراین ، کاری که باید به خاطر داشته باشیم این است که فنجان را زمین بگذاریم.

در ویدئویی با عنوان ‘ سبک زندگی در دنیای پریشان سادیا ، تأثیرگذار بر شیوه زندگی ، درس هایی را درباره آگاهی از زمان و چگونگی حواس پرتی ما از کنار گذاشتن فنجان نشان می دهد. او می گوید از طریق آموزه های کتاب پما چادرون ، سه ارباب مادی گرایی هستند که باعث می شوند حواس خود را پرت کنیم. او می گوید: بنابراین اولین ارباب ماتریالیسم ، ارباب فرم است و اینجاست که ما تمایل داریم خود را به چیزی فیزیکی که در خارج از ماست متصل کنیم تا حواسمان را از آنچه واقعاً در داخل می گذرد منحرف کنیم. ارباب دوم مواد ، ارباب گفتار است. سادیا می گوید در حالی که اعتقادی به خودی خود اشکالی ندارد ، اما هنگامی که به ارباب گفتار پناه می بریم ، تمایل داریم این حس را در خود و دیگران ایجاد کنیم ، و می افزاید: و بنابراین ممکن است به برخی از ناامنی هایی که احساس می کنیم توجه نکنیم: حسادت ، شاید عصبانیت یا سرخوردگی از خودمان ، و این شخص دیگر ، یا این گروه های دیگر. زیرا ما به جای انعکاس درونی ، تمایل داریم که به بیرون نمایان کنیم. در آخر ، او می گوید ، سومین ارباب ماتریالیسم ، ارباب ذهن است و این نوع اتفاق می افتد هر زمان که ما سعی می کنیم به یک وضعیت روحی بالا دست یابیم تا بر ناراحتی های زندگی غلبه کنیم.

من فکر نمی کنم این چیزی است که ما در هر نقطه خاصی به آن تسلط داریم. من فکر می کنم این یک تمرین مادام العمر است. او می گوید ، اما آنچه ما می خواهیم انجام دهیم این است که از زمان و نحوه حواس پرتی خود آگاه شویم. ما واقعاً چگونه این کار را انجام می دهیم این است که یاد بگیریم با این احساسات و آن احساسات بمانیم و بنشینیم ، هرچقدر هم که سخت به نظر برسد. و هنگامی که با این احساسات می نشینیم ، این فرصت را داریم که تاثیری که بر ما می گذارد را کاهش دهیم و این کار را با جستجوی راه میانه انجام می دهیم.