پست های محبوب
مومیایی های جوهر دار ، هنرمندان خالکوبی را با اجداد خود پیوند می دهند
برای هزاران سال ، خالکوبی فراتر از تزئین بدن برای Inuit و سایر فرهنگهای بومی بود. آنها به عنوان نماد تعلق ، نشان دهنده آیین های بلوغ ، هدایت باورهای معنوی یا اعطای قدرتهایی بودند که می توانند هنگام زایمان یا شکار مورد استفاده قرار گیرند.
از آنجا که دانشمندان خالکوبی های بیشتری روی بقایای حفظ شده از فرهنگ های بومی پیدا می کنند ، هنرمندان امروزی از آنها برای احیای سنت های فرهنگی استفاده می کنند. (پل اتوود/نیویورک تایمز) نویسنده: کریستا لنگلوس
در دهه 1970 ، شکارچیان با جسد 500 ساله ای برخورد کردند که توسط آب و هوای قطب شمال در نزدیکی Qilakitsoq ، یک شهرک متروکه Inuit در شمال غربی گرینلند حفظ شده بود. بعداً ، هنگامی که دانشمندان از مومیایی ها با فیلم مادون قرمز عکس گرفتند ، به کشف جالبی دست یافتند: پنج مورد از شش ماده خطوط ظریف ، نقاط و قوس هایی روی صورت خود خالکوبی کردند.
برای هزاران سال ، خالکوبی فراتر از تزئین بدن برای Inuit و سایر فرهنگهای بومی بود. آنها به عنوان نماد تعلق ، نشان دهنده آیین های بلوغ ، هدایت باورهای معنوی یا اعطای قدرتهایی بودند که می توانند هنگام زایمان یا شکار مورد استفاده قرار گیرند. با این حال ، در حدود قرن هفدهم ، مبلغان و مستعمره نشینان که قصد تمدن بومیان را داشتند ، خالکوبی را در همه مناطق به جز دورترین مناطق متوقف کردند.
adsens-1
عنکبوت با پاهای راه راه سیاه و قهوه ای
در عکس ارائه شده توسط رابرت هابنر ، یک ابزار خالکوبی باستانی آمریکای شمالی که توسط پوئبلو در جنوب شرقی یوتا استفاده می شود. (رابرت هوبنر/دانشگاه ایالتی واشنگتن از طریق نیویورک تایمز) این عمل آنقدر در گرینلند ناپدید شد که مایا سیالوک جاکوبسن ، که دوران کودکی خود را در آنجا گذراند ، یک دهه به عنوان یک خالکوبی سبک غربی کار کرد تا اینکه متوجه شد اجداد اینوئیت او نیز خالکوبی کار بوده اند ، هرچند با ماهیت کاملاً متفاوت.
امروزه ، سیالوک جاکوبسن از اسناد تاریخی ، مصنوعات و مومیایی های Qilakitsoq - که تعدادی از آنها اکنون در موزه ملی گرینلند به نمایش گذاشته شده است - برای تحقیق در مورد طرح های سنتی خالکوبی Inuit استفاده می کند. سپس الگوها را روی صورت و بدن زنان اینوئیت و گاهی مردان می زند و به آنها کمک می کند تا با اجداد خود ارتباط برقرار کنند و بخشی از فرهنگ خود را بازگردانند.
او می گوید من به خالکوبی یک زن افتخار می کنم. هنگامی که مادران قبلی خود را در جهان بعدی ملاقات می کند ، مانند نگاه کردن به آینه خواهد بود.
adsens-1
بدون سوابق فیزیکی به جا مانده از خالکوبی باستانی ، تمرین کنندگان مدرن مانند سیالوک جاکوبسن شواهد کمی برای راهنمایی کار خود خواهند داشت. خوشبختانه با افزایش خالکوبی های بومی در سراسر جهان سنت های از دست رفته ، گروه کوچکی از باستان شناسان در حال خالکوبی در زمان و مکان هستند و نمونه های جدیدی از نقش آن در جوامع تاریخی و ماقبل تاریخ را کشف می کنند. با هم ، دانشمندان و هنرمندان نشان می دهند که میل به جوهر زدن به بدن ما عمیقا در روان انسان ریشه دارد ، در سراسر جهان گسترده شده و در طول قرن ها صحبت می کند.
سوزن را روی صفحه قرار دهید
تا همین اواخر ، باستان شناسان غربی تا حد زیادی از خالکوبی چشم پوشی می کردند. آرون دیتر وولف ، باستان شناس ماقبل تاریخ گفت: به دلیل بی علاقگی این دانشمندان ، ابزارهایی که برای ضربه زدن ، فشار آوردن ، دوختن یا بریدن پوست انسان ساخته می شد ، به عنوان سوزن یا خز دوخت فهرست بندی می شد ، در حالی که مومیایی های خالکوبی شده بیشتر از نمونه های علمی به عنوان وسایل جذاب به شمار می رفتند. در بخش باستان شناسی تنسی و محقق برجسته در باستان شناسی خالکوبی.
adsens-1
Deter-Wolf گفت ، حتی هنگامی که جسد 5300 ساله قاتل یتسی در کوه های آلپ ایتالیا در سال 1991 با خالکوبی های قابل مشاهده پیدا شد ، برخی گزارش های خبری در آن زمان نشان می داد که این نشانه ها شواهدی مبنی بر احتمال اتززی جنایتکار است. بسیار مغرضانه بود.
اما با توجه به اینکه خالکوبی در فرهنگ غربی رایج شده است ، دتر وولف و دیگر دانشمندان شروع به بررسی خالکوبی ها و مصنوعات حفظ شده برای بینش در مورد نحوه زندگی مردم گذشته و اعتقاد آنها کردند.
به عنوان مثال ، در سال 2019 در مورد 61 خالکوبی اتزی ، تصویری از زندگی در عصر مس اروپا به تصویر کشیده شد. نقاط و خطوط روی پوست مومیایی با نقاط رایج طب سوزنی مطابقت دارد و این نشان می دهد که افراد درک پیچیده ای از بدن انسان دارند و ممکن است از خالکوبی برای تسکین بیماریهای جسمی مانند درد مفاصل استفاده کرده باشند. در مصر ، آن آستین ، باستان شناس در دانشگاه میسوری-سنت. لوئیس ده ها خالکوبی روی مومیایی های زن پیدا کرده است ، از جمله هیروگلیف که نشان می دهد این خالکوبی ها با پرستش و درمان الهه ارتباط دارند. این تفسیر نظریه های دانشمندان مرد قرن بیستم را به چالش می کشد که خالکوبی های زنانه فقط تزئینات شهوانی بوده یا مختص روسپی ها بوده است.
adsens-1
کاترپیلار سبز با سنبله قرمز
مطالعه علمی مومیایی های خالکوبی شده الهام بخش تمرین کنندگان مانند ال فستین ، خالکوبی میراث فیلیپینی ساکن کالیفرنیا است. فستین به عنوان یکی از بنیانگذاران Mark of the Four Waves ، یک جامعه جهانی متشکل از نزدیک به 500 نفر از اعضای دیپوراسیون فیلیپینی که از طریق خالکوبی متحد شدند ، بیش از دو دهه را صرف مطالعه خالکوبی های قبیله ای فیلیپین و استفاده از آنها برای کمک به افرادی که در خارج از فیلیپین زندگی می کنند ، کرد. وطن یکی از منابع او مومیایی های آتش است-افرادی از قبایل ایبالویی و کانکانی که بدنهای خالکوبی شده آنها قرن ها پیش در اثر آتش سوزی آهسته حفظ شده بود.
اگر مشتریان از قبیله ای هستند که مومیایی های آتشین درست کرده اند ، فستین از خالکوبی مومیایی ها به عنوان چارچوبی برای طراحی خالکوبی های خود استفاده می کند. (او و سایر خالکوبی سازان می گویند فقط افرادی که دارای روابط اجدادی با فرهنگ هستند باید خالکوبی های آن فرهنگ را دریافت کنند.) تا کنون 20 نفر خالکوبی مومیایی آتشین دریافت کرده اند.
برای سایر مشتریان ، فستین خلاق تر می شود و الگوهای قدیمی را با زندگی مدرن تطبیق می دهد. او می گوید ، برای یک خلبان ، من کوهی را در زیر قرار می دهم ، یک پرنده ناوچه در بالای آن قرار می گیرد و الگوهایی برای رعد و برق و باد در اطراف آن وجود دارد.
adsens-1
با این حال ، در حالی که مومیایی ها قاطع ترین شواهد را در مورد چگونگی و مکان جوهرگذاران در گذشته ارائه می دهند ، در پرونده باستان شناسی نسبتاً نادر است. مصنوعاتی مانند سوزن خال کوبی ساخته شده از استخوان ، پوسته ، خارهای کاکتوس یا سایر مواد رایج تر - و در نتیجه برای دانشمندان که رد پای خالکوبی را دنبال می کنند - مفیدتر است.
باستان شناسانی مانند Deter-Wolf برای نشان دادن اینکه از چنین ابزارهایی برای خالکوبی استفاده می کردند ، نه دوختن چرم یا لباس ، ابزارها را تکرار می کنند ، از آنها برای خالکوبی پوست خوک یا بدن خود استفاده می کنند ، سپس کپی ها را زیر میکروسکوپ های قوی بررسی می کنند. اگر الگوهای ریز سایش ایجاد شده با سوراخ مکرر پوست با الگوهای موجود در ابزار اصلی مطابقت داشته باشد ، باستان شناسان می توانند نتیجه بگیرند که مصنوعات اصلی در واقع برای خالکوبی استفاده شده اند.
فستین از مومیایی های آتش Ibaloi و Kankanaey-افرادی که بدنهای خالکوبی شده آنها قرن ها پیش توسط آتش سوزان آرام حفظ شده بود-به عنوان الهام استفاده می کند. (نیا مک نایت/نیویورک تایمز) با انجام چنین آزمایش های سختی ، دتر ولف و همکارانش جدول زمانی خالکوبی در آمریکای شمالی را عقب می اندازند. در سال 2019 ، دیتر ولف نویسنده مطالعه ای بود که نشان می داد اجداد مردم مدرن پوئبلوان حدود 2 هزار سال پیش در منطقه جنوبی غربی آمریکا در حال خالکوبی با خارهای کاکتوس بودند. امسال ، وی یافته ای را منتشر کرد که نشان می داد مردم حدود 3500 سال پیش با سوزن های ساخته شده از استخوان بوقلمون در منطقه کنونی تنسی خالکوبی می کردند.
دیون کازاس ، تمرین کننده و محقق خالکوبی مجارستانی ، متیس و Nlaka’pamux در نوا اسکوشیا ، در حال یادگیری نحوه ایجاد سوزن های خالکوبی استخوان خود از Deter-Wolf و Keone Nunes ، خالکوبی هاوایی است. او گفت که هدف او بازگشت به آن فناوری اجدادی است. احساس آنچه اجداد ما احساس می کردند از آنجا که نمونه های کمی از خالکوبی Nlaka’pamux باقی مانده است ، Kaszas از طرح های سبد ، سفال ، لباس و هنر سنگ استفاده می کند. تحقیقات از فرهنگ های دیگر نشان می دهد که طرح های خالکوبی اغلب الگوهای سایر مصنوعات را تقلید می کنند.
برای کازاس و دیگران ، خالکوبی تنها راهی برای احیای یک زبان بومی نیست که تقریباً توسط استعمار خاموش شده است. همچنین دارای قدرت التیام زخم های گذشته و تقویت جوامع بومی برای آینده است.
کازاس گفت ، کارهایی که خالکوبی های ما برای درمان ما انجام می دهند ، کاری متفاوت از آنچه اجداد ما از آن استفاده می کردند ، است. این یک نوع دارو است ، برای این که مردم به بازوی خود نگاه کنند و بفهمند که به خانواده ، جامعه ، زمین وصل هستند.
جوهر از لبه برگشت
اگرچه افراد از فرهنگ های متعدد میراث خالکوبی خود را در دو دهه گذشته پس گرفته اند ، بسیاری دیگر نیز وجود دارند که به طور کامل تحت استعمار و جذب قرار گرفته اند. با توجه به توجه بیشتر دانشمندان به خالکوبی ، کار آنها می تواند سنت های از دست رفته بیشتری را به معرض نمایش بگذارد.
دتر وولف امیدوار است که باستان شناسان در سایر نقاط جهان با استفاده از متدولوژیکی که او و سایر دانشمندان آمریکای شمالی پیشگام کرده اند ، شناسایی آثار خالکوبی را آغاز کرده و ردپای آن را حتی بیشتر عقب بکشند. او همچنین بر پایگاه داده آنلاین و منبع باز مومیایی های خالکوبی شده نظارت می کند که به منظور تصحیح اطلاعات غلط عمومی و نشان دادن گستردگی جغرافیایی چنین نمونه هایی است. این فهرست شامل مومیایی های 70 سایت باستان شناسی در 15 کشور-از جمله سودان ، پرو ، مصر ، روسیه و چین است-اما Deter-Wolf انتظار می رود که با تصویربرداری مادون قرمز و سایر فناوری ها پوست جوهر بیشتری روی مومیایی های موجود کشف شود.
بازگشت به گرینلند ، سیالوک جاکوبسن امیدوار است که مومیایی های قیلاکیتسوق نیز اسرار بیشتری برای تسلیم داشته باشند. او مدیران موزه را تشویق می کند تا سایر قسمت های بدن مومیایی مانند ران آنها را با تصویر مادون قرمز بررسی کنند. زنان اینوئیت در سایر نقاط قطب شمال به عنوان بخشی از آیین های زایمان ، خالکوبی ران می کنند ، اما در حالی که نقاشی های تاریخی خالکوبی ران را بر روی زنان گرینلندی نشان می دهد ، هنوز هیچ مدرک ملموسی وجود ندارد.اگر مومیایی های قیلاکیتسوق خالکوبی روی ران داشته باشند ، سیالوک جاکوبسن ممکن است روزی الگوها را بر روی زنان منطقه قیلاکیتسوق کپی کند و خطی بین نسل های گذشته و نسل های آینده ترسیم کند.
او گفت که خالکوبی های ما بسیار فداکار هستند. آنها فقط برای زنی نیستند که آنها را دریافت می کند ، بلکه برای مادربزرگ ها ، فرزندانش و کل جامعه او نیز مناسب است.
این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز منتشر شد.
سوسک سیاه چه شکلی است