'کیمیاگری جنسیتی' هنر را برای قرن 21 متحول می کند

این نمایش 140 اثر از 76 هنرمند را ارائه می دهد که بر ماهیت متقاطع ، فراگیر و جهانی فمینیسم ها ، به صورت جمع ، امروز تأکید دارند.

تصویری از Shu Lea CheangÕs ÒUKI Virus RisingÓ (2018) ، یک فیلم علمی تخیلی سه کاناله. این منظره شخصیت های روان را در یک زمین بایر دیجیتالی به نام trashe-trashville نشان می دهد. (Shu Lea Cheang از طریق نیویورک تایمز)

نویسنده: جوری فینکل

(پیش نمایش پاییز)

به دلایل مشابه ، سازماندهی یک نظرسنجی موزه ای درباره هنر فمینیستی می تواند به اندازه سازماندهی راهپیمایی زنان مضر باشد. زنان مختلف باید اهداف یا اولویت های سیاسی متفاوتی داشته باشند. چارچوب های نظری رقابتی وجود دارد ، از فمینیسم مارکسیستی ، که سرمایه داری را منبع اصلی سرکوب زنان می داند ، تا فمینیسم بینابینی که امروزه بسیار برجسته است ، که تأثیر عواملی مانند نژاد و طبقه بر زندگی زنان را برجسته می کند. و مفهوم زن بودن به سرعت در حال تکامل است ، با افزایش روزافزون جمعیتهای سیال جنسیتی ، غیر دوتایی و تراجنسیتی.

اما سرپرستان دو موزه کالیفرنیا وارد نمایشگاه شدند و نمایشگاههای مستقلی را ترتیب دادند که با هم ، نشان دهنده هنر امروز فمینیستی - و فوری ترین موضوعاتی است که به آن توجه می شود. آپسارا دی کوینزیو ، سرپرست New Time: Art and Feminisms in the 21st Century در این باره می گوید: من فکر می کنم هیچ وقت زمان مناسب تری برای فکر کردن در مورد مسیر جدیدی برای پیشرفت جامعه با زمان همه گیری و حساب های اجتماعی سال گذشته نبوده است. موزه هنر برکلی و آرشیو فیلم اقیانوس آرام (معروف به BAMPFA) تا 30 ژانویه.

این نمایش 140 اثر از 76 هنرمند ارائه می دهد که بر ماهیت متقاطع ، فراگیر و جهانی فمینیسم ها ، به صورت جمع ، امروزه تأکید دارند. دی کوئینزیو گفت ، ما هنرمندان را در نمایش می بینیم که بر موضوعاتی مانند عدالت ، مراقبت ، محیط زیست و عدالت اجتماعی تمرکز کرده اند.

او تقریباً پنج سال پیش در پی نامزدی هیلاری کلینتون برای ریاست جمهوری ، برنامه ریزی برای برنامه خود را آغاز کرد که با موجی از زن ستیزی روبرو شد که هنوز ادامه دارد. در همان دوره ، دو سرپرست موزه Hammer در لس آنجلس ، Connie Butler و Anne Ellegood ، یک برنامه متمرکزتر به نام Witch Hunt (10 اکتبر-9 ژانویه 2022) ارائه دادند که شامل 15 پروژه مهم است-حدود نیمی از آنها جدید هستند. کمیسیون ها-توسط هنرمندان میانسال حرفه ای باتلر بدقول یا وحشی می نامد و می افزاید ، همه آنها شایسته نمایش های بزرگ یک نفره خود هستند.

این دو نمایش که در ابتدا تحت حمایت ائتلاف هنرهای فمینیستی 2020 اختلال ایجاد می کردند ، زمینه مشترکی دارند. Witch Hunt نیز با هنرمندان مکزیک ، برزیل و نیجریه کاملاً بین المللی است. الگود گفت ، برخی از ما این بود که سعی می کردیم با دیدگاه کاملاً غربی و عمدتا سفیدپوست آمریکایی در مورد فمینیسم مخالفت کنیم. برخی از ما این بود که می خواستیم این هنرمندان را با هم در گفتگو ببینیم ، مانند زمانی که شما مهمانی شام فانتزی خود را انتخاب می کنید. الگود از آن زمان چکش را ترک کرد تا موسسه هنرهای معاصر لس آنجلس را در سراسر شهر اداره کند و اکنون ICA LA دومین مکان برای نمایش است.

یک هنرمند هم در New Time و هم در Witch Hunt ظاهر می شود: لارا شنیتگر ، معروف به سازماندهی راهپیمایی های فمینیستی خودش و ساخت مجسمه هایی برای حمل معترضان ، مانند لباس زیر زنانه روی ستون هایی که او به وضوح آنها را چوب های شلخته می نامد. او در بخشی از نیو تایم ظاهر می شود که به نحوه استفاده هنرمندان زن از خشم به عنوان ابزاری برای تغییر اجتماعی می پردازد - موضوعی که در مقاله کاتالوگ باتلر نیز وجود دارد.

و هنرمندان در هر دو نمایش مسائل مربوط به کار زنان را بررسی می کنند ، با چندین مورد که به اصطلاح کار نامرئی مراقبت را نمایان می کند. برای Witch Hunt ، هنرمند Every Ocean Hughes مستقر در استکهلم ویدئویی در مورد یک دولا مرگ ایجاد کرده است که سوگواران را در نحوه تمیز کردن و اداره یک جسد راهنمایی می کند. در زمان جدید ، هنرمند رز بی سیمپسون ، اهل سانتا کلارا پوئبلو در نیومکزیکو ، مجسمه ای جدا از خودش دارد که دخترش را روی دوش خود حمل می کند و از نظر جسمانی این دو از هم جدا نیستند.

با تکیه بر سنت های دهه 70 ، هنرمندان فمینیست امروزه نیز در حال یافتن راهی برای تشخیص هنرمندان و فعالان زن هستند که از آنها الهام گرفته اند و با باتلر - که بررسی فمینیستی پیشگامانه 2007 را سازماندهی کرد ، مبارزه می کنند! هنر و انقلاب فمینیستی - پاک شدن تاریخ زنان نامیده می شود. اما گاهی اوقات ادای احترام کاملاً ظریف است. لئونور آنتونس با سیم مسی دو پارچه می سازد تا مجسمه ای آویزان در شکار جادوگران بسازد که طراح مدرن نساجی ترود گرمونپرز را می شناسد. سیمون لی در نمایش BAMPFA ، دانشمند فمینیست سیاه پوست Hortense Spillers را با نیم تنه ای پوشانده از گلهای مجسمه شده به جای مو ، با معنای لاتین Hortense یا باغبان بازی می کند.

در شگفت انگیزترین تغییر از گذشته ، هر دو هنرمندان LGBTQ را مورد توجه قرار می دهند که سلسله مراتب جنسیتی و دوتایی را در کار خود بر هم می زنند. دی کوئینزیو قسمتی از زمان جدید را به موضوعی اختصاص می دهد که او آن را کیمیاگری جنسیتی می نامد ، پس از مجسمه ای که توسط هنرمند ترنس نیکی گرین در ناحیه خلیج گنجانده است که مراحل مختلف تحول شخصی را به تصویر می کشد.

دی کویینزیو گفت که کیمیاگری جنسیتی راه کاملی برای توصیف این بود که چگونه بسیاری از هنرمندان امروز در مورد جنسیت فکر می کنند ، به عنوان یک مقوله در حال تغییر ، جهش یافته ، نه پایدار و نه ثابت ، و آن را مسئله ای تعیین کننده برای فمینیسم قرن 21 دانست.

گرداننده در این بخش شامل هنرمندان غیر دوتایی ، زنان غیر جنسی ، زنان تراجنسیتی و یک مرد ، کالوپ لینزی است. (هنرمند ویدئو و اجرا ، او نقش های زن و مرد را در مجموعه های تلویزیونی مانند All My Churen بازی می کند.) دی کوئینزیو گفت که فمینیسم از لحاظ تاریخی زمانی که محروم بوده است با مشکلات بسیار بزرگی روبرو شده است.

کیمیاگری جنسیتی البته یک مقوله آکادمیک یا زیبایی شناختی سخت نیست ، اما به چیزی بیشتر اکتشافی و انعطاف پذیر و حتی جادویی اشاره می کند: هنرمندان از دوتایی سخت زن و مرد از طریق تصاویر مایع یا ترکیبی فراتر می روند و در برخی موارد ، مواد خود را نیز سیال می بینند. به ما با چهار خالق New Time و Witch Hunt صحبت کردیم که به این ترتیب به گسترش هنر فمینیستی کمک می کنند.

دیویس واژینال

متولد لس آنجلس ، سال نامشخص ؛ در برلین زندگی می کند ؛ (او/او)

واژینال دیویس ، مجری و هنرمند تجسمی با جذابیت مجری برنامه گفت و گو ، در همان اوایل نام خانوادگی خود را به عنوان ادای احترام به آنجلا دیویس ، فعال ، انتخاب کرد. نصب جدید او Unsung Superheroines (2021) در Witch Hunt در ICA LA از دهها زن کمتر شناخته شده که بر او تأثیر گذاشتند تجلیل می کند: معلمان مدرسه ، موسیقی دانان پانک ، طراحان مد زیرزمینی ، اما بیشتر از همه مادرش ، مری مگدالن دوپلانتیه ، که لزبین سیاه کرئول.

دیویس گفت به عنوان یک مادر مجرد ، دیویس و خواهرانش را در لس آنجلس جنوبی با داشتن تدبیر فراوان و احساس سبک بی بدیل پرورش داد - او خانم نهایی بود که کارهای خانه را با کفش های پاشنه بلند و گردنبند مروارید کوچک انجام می داد - و پذیرش کامل از دختر با استعداد خود ، که بین جنس متولد شد. دیویس می گوید ، وقتی بزرگ می شدم ، همیشه توسط پزشکان مرد مرا آزار می دادند و من را گاز می گرفتند ، اما مادرم از انجام عمل جراحی امتناع کرد.

دیویس درباره یک نقاشی صوتی جدید که دیویس درباره مادرش تهیه کرده است ، همراه با مجموعه ای از پرتره های کوچک زنان دیگری که زندگی من را تحت تأثیر قرار داده اند - یا زندگی من را با این شادی و عشق به کتاب و ادبیات آلوده کرده است. به او گفت عمو لزبیایی زباله ، که بخشی از گروه جدایی طلب لزبین جادوگر مادرم بود ، گفت ، او هرگز نام واقعی زن ، وارث ساحل شرقی را که افراطی شد ، نمی داند. من چند بار سعی کردم مردان را نقاشی کنم ، اما خیلی جالب به نظر نمی رسد ، او پیشنهاد داد.

نیکی گرین

متولد بوستون ، 1986 ؛ در سانفرانسیسکو زندگی می کند ؛ (او/او)

بسیاری از ادیان اشیاء تشریفاتی را طراحی کرده اند که برای مردان و زنان غیرجنس گرا و دگرجنس گرا طراحی شده است. اما نیکی گرین در حال ساخت اشیاء آیینی است که بدنهای عجیب و غریب را منعکس یا جشن می گیرد ، از جمله مجسمه های سرامیکی با الهام از سفال سنتی آبی و سفید.

او گفت که شریک من هلندی است بنابراین من زمان زیادی را با Delftware هلندی گذرانده ام ، جایی که سطح سفید این فضای ایده آل برای نشان دادن است. همیشه از آن به عنوان یک ضبط کننده تاریخ به شیوه ای تزئینی استفاده می شده است. آنچه من در مورد آن فکر می کنم این است: اگر یک تمرین آبی و سفید در حال توسعه و تولید صریح برای افراد دگرباش و ترنس باشد ، چگونه خواهد بود؟

شیء سفالی شیشه ای سه طرفه وی در زمان جدید در BAMPFA ، با عنوان سه حالت کیمیاگری جنسیتی (2015) ، یکی از تلاش برای کشف این سال است. سه صحنه پیچیده نقاشی شده ، فردی را در حال گذار نشان می دهد.

اولین پانل ، که او آن را کیمیاگری خارجی می نامد ، آندروژنی را نشان می دهد که دانه ها و سایر مواد را برداشت می کند تا از نظر فیزیکی تغییر شکل دهد. در مرحله بعد ، کیمیاگری داخلی شکل را نشان می دهد که ظروف تخمیر را در انباری قرار می دهد. در صفحه سوم ، کیمیاگری معنوی ، این شکل در آب غوطه ور شده و به حالت آرامش می رسد.

این هنرمند گفت که او به تاریخ و نمادین کیمیاگری نه تنها به دلیل تمرکز آن بر دگرگونی ، بلکه به این دلیل است که مدتهاست بدن غیر دوتایی یا دوجنسیتی را به عنوان موجودی متعادل ، هماهنگ و روشن فکر می داند.

enجنی لنز ، سوزن در چشم دوربینÕ (2021) اثر واژینال دیویس ، از سریال ÒUnsung SuperheroinesÓ در ÒWitch HuntÓ در ICA LA. این قطعه رسانه ترکیبی دارای لاک ناخن و سایه چشم است و به عکاس پانی راک لس آنجلس ، جنی لنز ادای احترام می کند. (واژینال دیویس از طریق نیویورک تایمز)

سایر مجسمه های سرامیکی اخیر شکل پذیری محیط را نشان می دهد. گرین گفت ، خاک رس یک ماده ترانس برای ذهن من است. این نوع تبدیل از لغزش مایع به پلاستیک ، رس قابل قالب گیری به متخلخل اما سخت به زجاجیه ، سنگ فوق العاده متراکم و قوی را انجام می دهد. این سیالیت را در خود دارد.

شو لی لی چونگ

متولد تایوان ، 1954 ؛ در پاریس زندگی می کند ؛ (او/او)

به نظر می رسید که در روزهای اولیه اینترنت ، قبل از مزاحمت سایبری و سرکش بازیگران زن ، فضای مجازی قلمرو بی جنسیتی را ارائه می داد ، جایی که مردم به شدت به زن و مرد تقسیم نمی شدند. آثار هنری شو لیا چینگ ، پیشگام رسانه های جدید و هنرهای دیجیتال متولد تایوان ، این را به عنوان یک خیال پردازی می کند.

با براندون ، در سال 1998 - اولین اثر هنری تحت وب توسط موزه گوگنهایم - او یک پلت فرم و اجتماع آنلاین ایجاد کرد تا میراث براندون تینا ، مرد تراجنسیت کشته شده را کشف کند.

در فیلم علمی تخیلی بلند I.K.U. (2000) ، از واژه ای ژاپنی برای ارگاسم ، او نوعی داده کاوی جنسی را در نظر گرفت که در آن کارگران جنسی انسان نما ، سوابق ارگاسم را در هارد دیسک های داخلی خود جمع آوری می کردند تا از امپراتوری به نام GENOM سود ببرند.

در UKI Virus Rising ، از سال 2018 ، یک ویدئو 10 دقیقه ای در Witch Hunt در موزه Hammer ، شخصیت ها در یک زمین بایر به نام e-trashville رها شده اند. (اساساً بر اساس بازدیدهای هنرمند از زباله های الکترونیکی واقع در الجزایر است.) این ارقام تا حد زیادی آندروژنیک هستند ، بدون نشانگر لباس و فقط نکات سینه و باسن ، زیرا در میان آوارهای دیجیتالی تصادف می کنند.

چونگ می گوید بسیاری از شخصیت های من دائما در حال جهش هستند و از نظر جنسیت کاملا روان هستند. این هنرمند که خود را فردی غیرجنسی و دمدمی مزاج می داند ، گفت که وی برای ویدئوی خود 3x3x6 ، که در دوسالانه ونیز 2019 به نمایش درآمد ، یک مرد آسیایی را به عنوان کازانوا و یک مجری زن عجیب و غریب را به عنوان مارکیز د ساد انتخاب کرد.

زانله محولی

متولد Umlazi ، آفریقای جنوبی ، 1972 ؛ در Umbumbulu ، آفریقای جنوبی زندگی می کند. (آنها/آنها)

زانله موهولی که برای عکاسی از اعضای جوامع LGBTQI در آفریقای جنوبی در دو دهه گذشته مشهور است ، ترجیح می دهد به جای هنرمند تجسمی ، او را فعال تصویری بنامند. این فعالیت اغلب به شکل آموزش صورت می گیرد: راه اندازی کارگاه های هنری در Umbumbulu ، که در طول همه گیری همه گیر تبدیل به یک مدرسه موقت برای کودکان گیر کرده در خانه شد.

برای موهولی ، که خود را غیر دوتایی می داند ، فمینیسم یک نظریه نیست بلکه چیزی است که من آن را تمرین می کنم. و عکاسی راهی برای پافشاری بر حقوق LGBTQI در کشوری است که به اندازه کافی برای محافظت از آنها تلاش نمی کند. محولی گفت: این زمان و مکانی است که من مجبور هستم تقریباً هر ماه در مراسم خاکسپاری شرکت کنم ، زیرا مردم مورد جنایات نفرت قرار گرفته و وحشیانه کشته شده اند. این بدان معناست که هر کاری انجام می دهم عمیقا شخصی است. (آنها همچنین پرتره های خود را می سازند ، که در طول همه گیری همه گیر به شکل نقاشی و همچنین عکس ظاهر شد.)

موهولی برای مجموعه زیبایی های شجاع ، که در سال 2014 آغاز شد و اخیراً در یک نمایش انفرادی در تیت مدرن معرفی شد ، لنز را روی 19 زن ترنس سیاهپوست در کیپ تاون ، ژوهانسبورگ و دیگر شهرها متمرکز کرد ، که بسیاری از آنها در مسابقه های زیبایی همجنسگرای محلی شرکت می کردند.

محولی گفت: اکثر آنها از اشکال مختلف خشونت بازمانده اند ، یا از خانه های محل تولد خود سوء استفاده می کنند یا از جنایات و ضرب و شتم در خیابان متنفرند. برخی از آنها از مدارس اخراج شده اند.

موهولی به جای تمرکز بر درد ، فضایی را ایجاد می کند - اغلب در خانه - برای استراحت ، احساس زیبایی و بیان خود ، زخم ها و همه. سه عکس از Brave Beauties in New Time در BAMPFA سیاه و سفید هستند که به آنها وزن تاریخی می بخشد. در یکی ، Eva Mofokeng I ، Parktown ، Johannesburg ، یک مدل تراجنسیتی تصور می کند که یک آژیر کلاسیک با صفحه نمایش در حال بوسیدن است.

گلهای کوچک صورتی و زرد

موهولی همچنین از زنانی که یک روز را در ساحل عمومی در حال خوشگذرانی می گذرانند ، همراهی کرده است. موهولی گفت: برای مدت طولانی ما آواره شده ایم - به عنوان سیاه پوستان ، به عنوان افراد عجیب و غریب ، به عنوان افراد ترنس. اما ما همیشه نیازی به اعتراض نداریم. گاهی اوقات ما فقط باید تفریح ​​کنیم و آزاد باشیم.

این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز منتشر شد.

برای اخبار بیشتر در مورد شیوه زندگی ، ما را دنبال کنید اینستاگرام | توییتر | فیس بوک و آخرین به روزرسانی ها را از دست ندهید!