خدایان باید دیوانه باشند

آینده اینجاست. یووال نوح هراری به شما می گوید که برای سفر چه وسایلی را باید تهیه کنید.

شاید آینده به اندازه سیاره میمون ها غیر منتظره نباشد ، اما با این وجود یک سواری وحشی خواهد بود

نام: همو دئوس: تاریخ مختصر فردا
نویسنده: یووال نوح هراری
ناشر: هارویل سکر
صفحات: 440
قیمت: 799 روپیه

یووال نوح هراری ، مورخ اسرائیلی در سپتامبر 2014 با داستان Sapiens ، داستان نژاد بشر ، به خوانندگان عادی پرداخت. از خط شروع جهانی در بیگ بنگ 13.8 میلیارد سال پیش ، به روشنی گفته شد ، این قدم انسان را از دره نئاندر و غار دنیسووا گرفته تا تصویر چارلی چاپلین که در دوران مدرن در دندانهای چرخ دنده های صنعتی گرفته شده است. کتاب دوم هراری که دو سال بعد به زبان انگلیسی ظاهر شد ، تلاش می کند تا آشفتگی های تیتانیکی را پیش بینی کند ، در حالی که بشریت در تلاش برای کنار گذاشتن سیم پیچ مرگبار تاریخ و حتی زیست شناسی است.

پس از ماندن در خط مسطح برای هزاران سال در دوران کشاورزی و اولین شهرها ، منحنی پیشرفت بشر به سرعت در عصر صنعت تا عصر سیلیکون افزایش یافت. آنچه در پیش است تقریباً غیرقابل تصور است ، و با این حال بشریت قرنها ، شاید حتی هزاره ها در آرزوی آن بوده است و دهه ها نوشتن حدسی را تحریک کرده است. در واقع ، این کتاب نسخه گسترده ای از چند صفحه آخر Sapiens است که با این دیدگاه به پایان رسید: آیا چیزی خطرناک تر از خدایان ناراضی و غیرمسئول وجود دارد که نمی دانند چه می خواهند؟

غایت شناسی نسل بشر - هنر پیشگویی باستانی با پوشش فلسفی - موضوعی جذاب است. از آنجا که جهان بی توجه فیزیک جایگزین جهان انسان شناسی مرکز ایمان شده است ، ما بیشتر نگرانیم و نه کنجکاو که بدانیم چه خواهیم شد. با این وجود ، ما می خواهیم بدانیم که برای سفر چه چیزی را تهیه کنیم. هومو دئوس ('خدای انسان') سعی می کند به ما بگوید و از مقایسه با Future Shock ، پرفروش ترین محصول 1970 آلوین تافلر ، که نشان می دهد دررفتگی در زمان در جامعه ای که به سرعت در حال شتاب گرفتن است ، به اندازه جابجایی فضایی که پناهنده متحمل می شود ، نگران کننده است. تافلر به شدت از رسانه های جمعی استفاده کرد ، که آشفتگی را منعکس کردند زیرا آخرین موج عصر صنعتی واقعیتهای سنتی مانند خانواده و کلیسا را ​​از بین برد. هومو دئوس به جامعه پسا صنعتی ما نگاه می کند ، جایی که پیشرفت تکنولوژیکی آنقدر سریع است که طبیعت نمی تواند آن را حفظ کند و نژاد بشر تنها از طریق ساختارهای انتزاعی مانند فرهنگ و شبکه ها - و خود فناوری تکامل می یابد. خوانندگان داستانهای علمی تخیلی و علمی گمانه زنی این قلمرو را می شناسند ، که دامنه بشریت را از پوشش انسانی فراتر می برد.

به عنوان مثال ، در حالی که تحقیقات مربوط به پیری عمر انسان را بسیار بیشتر از آنتی بیوتیک ها افزایش می دهد ، هزینه آن معمولاً در بار تأمین اجتماعی منعکس می شود که ، بارها به ما هشدار داده شده است ، سرسام آور خواهد بود. به صنعت بیمه فکر کنید ، سردبیران نفس نفس می زنند! تمرکز هراری بر هزینه های اجتماعی است. اگر 150 نفر به طول عمر معمولی تبدیل شود ، آیا ازدواج می تواند به صورت مادام العمر باقی بماند؟ چند نفر از ما می توانیم بدون آرزوی تیغ و پنکه سقفی 120 سال با یک نفر ازدواج کنیم؟

پول ، ازدواج و خدا برخی از واقعیات بین موضوعی یکبار مصرف و قابل جابجایی هستند که جامعه بشری بر آنها بنا شده است. آنها فقط تا آنجا وجود دارند که ما موافق وجود آنها باشیم. آنها آرماتور روایتی را ارائه می دهند که به وجود انسان معنا می بخشد. طرح با توجه به مدهای رایج تکامل می یابد. هراری می نویسد که دنیای انیمیست ، جرقه ای از گفتگوهای بین انسان ها ، طبیعت و خدایان بود. انقلاب کشاورزی حیوانات و گیاهان را اهلی و ساکت کرد. سپس انقلاب علمی خدایان را نیز خاموش کرد. جهان اکنون یک نمایش تک نفره بود. بشر به تنهایی در یک صحنه خالی ایستاد ، با خودش صحبت می کرد ، با هیچ کس مذاکره نمی کرد و بدون هیچ تعهدی قدرت عظیمی را به دست می آورد.

واقعیتهای بینعلمی بسیار سریعتر از زندگی تکامل می یابند. جنگ با این اعتقاد که شهادت برای خدا یا توتم ذاتاً خوب بود ، مشروعیت یافت. اکنون ، ملت توتم دوران بی خداست. مردن برای ملت ذاتاً خوب است و تلفات نظامی بذری برای شهادت شناسی های جدید است. در طول قرن بیستم ، ایده صلح از عدم وجود جنگ به عدم امکان پذیر بودن جنگ ، تحت تنش فرا رسید. ایده بشریت چگونه تکامل خواهد یافت؟ آیا ما خدایان ناراضی و غیرمسئول می دانیم که چه می خواهیم؟

هراری پیش بینی می کند که روایت های آینده درباره جستجوی جاودانگی ، شادی و الوهیت خواهد بود. دیگه چه خبر؟ سرعت ، فقط سرعت ما در حال پیشروی به سمت سرعت فرار هستیم. هراری به پروژه چند دهه ای پایان دادن به بیماری میتوکندری با استفاده از DNA مادر دوم اشاره می کند. قبل از انتشار کتاب به زبان انگلیسی ، این یک واقعیت بود-یک فرزند سه والدین در آوریل 2016 متولد شد. و ملت ها قبل از اینکه هراری حتی ساپینز را بنویسد ، با شاخص های شادی بازی می کردند. در واقع ، این جرمی بنتام بود که اولین بار این پرونده را برای خوشبختی به عنوان نشانگر تشویق کرد.

به طرق خاصی ، ما در حال حاضر در آینده زندگی می کنیم ، همانطور که تافلر 46 سال پیش اشاره کرده بود. مرگ و میر به دلیل مشکلات سزارین و دستگاه تنفسی ICU به مشکلات فنی کاهش یافته است. شادی به طور دقیق به عنوان یک مشکل حداکثر سازی و توزیع فرموله شده است. اما الوهیت؟ اگر نژاد بشر تنها پانتئون است ، روایت چگونه پیش می رود؟ اسطوره آفرینش ابرانسان ها چه می تواند باشد؟ هراری می توانست در مورد این س atال به دلخواه گمانه زنی کند ، اما او بر راه حل های فنی داستان های علمی تخیلی تکیه می کند-سایبورگ ها ، آگاهی نجات یافته در حالت ماشین ، مهندسی زیستی و روش جدید داده گرایی.

انواع گل های آبی روشن

ایرادی نداره. نسل بشر می تواند داستانهای بهتری نسبت به بورگهای الهی در راه تصور کند. بیایید فقط حرکت کنیم ، فقط تلومرها را برای شروع سفت کنیم و روند پیری را کند کنیم. زیرا آینده منتظر نخواهد ماند. اما بعد ، بدون روایت تکان دهنده خوب ، وقتی به آنجا برسیم بی معنی به نظر نمی رسد؟