مرثیه رویای آفریقایی

جاناتان اسکات نزدیک به دو دهه است که آفریقا را زندگی ، بوییده و تنفس کرده است. ماجراجو در زندگی نامه خود ، ماجراهای (اشتباه) خود با گربه های بزرگ و آموختن یکی دو چیز از ماسائی ها.

پادشاه جنگل: جاناتان اسکات در رویدادی در دهلی. (منبع: عکس اکسپرس از منوج کومار)

جاناتان اسکات در 69 سالگی اجازه می دهد شهرت به آرامی روی دوش او بنشیند. همان شانه هایی که کیکه ، یوزپلنگ ، روی آن دفع می کرد. در سپتامبر 2003 ، او در حال فیلمبرداری اولین فصل از هفته گربه بزرگ - دنباله ای از برنامه بسیار محبوب BBC در دهه 90 ، خاطرات گربه بزرگ - در ماسای مارای کنیا بود. وقتی عکاس و فیلمساز مشهور بین المللی حیات وحش در پشت بام 4 × 4 جیپ خود نشسته بود ، کیکه از بالای خودرو پرید ، پاهای عقب خود را فشار داد و اجازه داد جریان بیفتد. این ویدیو ویروسی شد و 4،95،078 بازدید در یوتیوب داشته است.

اسکات در زندگینامه خود که به تازگی منتشر شده است ، 'مرد گربه بزرگ' ، ماجراهای مشابه (اشتباه) را در ماسای مارا ، که اکنون خانه او است ، در دو دهه گذشته به یاد می آورد. تلاش او در بیابان آفریقا در سال 1971 انجام شد. در اوایل 20 سالگی ، اسکات تصمیم گرفت از لندن به ژوهانسبورگ برود و از طریق آگهی روزنامه ای مجبور به مشارکت مردم در سفر با 475 پوند شد. سفرهای او او را در بخش وسیعی از قاره - از طریق صحرای بزرگ ، از طریق غرب آفریقا ، زئیر (کنگو کنونی) و از شرق آفریقا تا آفریقای جنوبی برد.

دوران کودکی او اولین شهادت بر عشق او به فضای باز است. پدر و مادرش اهل شهر لندن بودند. پدرم معمار دوک وست مینستر بود. اما رویای او زندگی در روستا بود. او یک ملک کوچک به مساحت 30 × 40 هکتار در نزدیکی کوکهام ، برکشایر خرید ، جایی که می خواست بازنشسته شود. او می گوید که او در سن دو سالگی فوت کرد. پس از مرگ پدر ، مادرش خانه آنها را در مرکز لندن فروخت و به مزرعه نقل مکان کرد. از همان سنین جوانی ، محیط نزدیک اسکات شامل خوک ، مرغ ، خرگوش ، روباه ، اسب ، سگ ، حتی قورباغه بود - یک عالم کوچک از زندگی حیوانات که تخیل اسکات را برانگیخت. مرگ پدرش نیز نقش داشت. او می گوید از آنجا که پدرم در جوانی فوت کرد ، من همیشه می دیدم که سقف زمان ما روی زمین وجود دارد.

نه این که مجبور نباشد از آفات عملی رنج ببرد. اسکات پس از اخذ مدرک جانورشناسی از دانشگاه کوئینز نه شغلی داشت و نه درآمدی. او تصمیم گرفت که از هنرهای حیات وحش و عکاسی برای تأمین هزینه های خود در رویای آفریقایی خود استفاده کند و در دلتای اوکاوانگو ، بوتسوانا فرود آمد. در آنجا ، او با تیم لیورسدج طبیعت شناس روی یک قایق خانه ای اقامت کرد. این زمانی بود که نقاشی های قلم و جوهر او از حیات وحش برای اولین بار نمایان شد. با این حال ، او چگونه مهارت های ترسیم خود را با درام - که اغلب در کتاب خود می نویسد - به طور تکان دهنده ای ساخته شده است - به تلویزیون مرتبط می کند؟ به خصوص که اسکات نزدیک به دو دهه کار تلویزیونی پشت سر دارد. نمایش های با اکتان بالا بسیار محبوب هستند ، مجریان خود را در موقعیت هایی قرار می دهند که نه تنها به شرکت کنندگان بلکه در حیواناتی که از آنها فیلم می گیرند آسیب می رسانند. او می گوید همه اینها ممکن است باعث ایجاد فیلم های دراماتیک شود ، اما غیرمسئولانه است و نام تلویزیونی و حیات وحش را بد می کند.

کار اسکات همچنین باعث شده است که او رابطه نزدیکی با مردم ماسایی داشته باشد - جامعه ای که نقش آن در کل روایت حفاظت از حیات وحش در آفریقا بسیار مهم بوده است. ماسائی ها گاوهایی را دیدند که خدا به آنها داده است. رابطه آنها با حیات وحش متفاوت بود. او می گوید در کنار آن زندگی می کردند ، نه دور از آن.

اسکات نیز هند را دوست دارد. کمی قابل پیش بینی ، او می گوید همه رنگ ها را درگیر کرده است. و او از درگیری انسان و حیوان بسیار آگاه است ، به ویژه با گربه ای که نزدیک قلب اوست: پلنگ. او می گوید شاید یکی دو درس از ماسایی بگیرید. او می گوید ، در ابتدا ، واکنش ماسایی به حمله شیرها به گاوها آنها را مسموم یا نیزه می کرد. اما به زودی متوجه شدند که می توانند با حصارکشی بهتر یا استفاده از نورهای روشن تر ، مرزهای خود را بهبود بخشند. چنین راههای مقابله ای نسبتاً کمتری می تواند تضمین کند که ما در کنار حیات وحش زندگی می کنیم ، نه بدون آن.

عمق کار اسکات اغلب می تواند باعث شود که فرد این س forgetال را فراموش کند: چقدر از هویت خود به عنوان مرد سفیدپوست در آفریقا آگاه بوده است؟ من از چگونگی مشارکت اروپاییان در مشکل تا حد زیادی آگاه بوده ام. وی می گوید که غرب با مصرف میراث طبیعی خود ، نمی تواند به بقیه درباره حفاظت از محیط زیست خود آموزش دهد.

اسکات همچنین به جنبه های کمتر نفس گیر آفریقا - ایدز ، کشتار هوتو و آپارتاید توجه نکرده است. آیا او کمی فرار می کند و تصمیم می گیرد به چیزهای زشت پیرامون خود نگاه نکند؟ من یک قلب عاشقانه هستم من زندگی ای را گذرانده ام که کمی شبیه فرار از واقعیت های زشت است ، نه به این دلیل که مردم را کمتر دوست دارم بلکه به این دلیل که راز حیوانات وحشی را بیشتر دوست دارم! او می گوید