یادت نمیاد اون پسر رو کجا دیدی؟ در اینجا دلیل است

به گفته دانشمندان، 1 تا 2 درصد از افراد از نابینایی صورت مادرزادی رنج می برند - وضعیتی که در آن فرد قادر به استفاده از ویژگی های صورت برای شناسایی افراد دیگر نیست.

ظاهراً ناتوانی در شناخت افراد شرایطی است که خیلی زود در زندگی و فرآیند ادراکی شروع می شود. (منبع: Thinkstock Images)

دانشمندان می گویند که علل نابینایی صورت مادرزادی - وضعیتی که در آن فرد نمی تواند از ویژگی های صورت برای شناسایی افراد دیگر استفاده کند - را می توان در مراحل اولیه فرآیند ادراکی جستجو کرد.

به گفته محققان، هر چهره منحصر به فرد است و بخش مهمی از هویت و ارتباطات بین فردی افراد را تشکیل می دهد. با این حال، وضعیت برای افراد مبتلا به پروسوپاگنوزی مادرزادی یا نابینایی صورت متفاوت است. افراد مبتلا به این بیماری نمی توانند از ویژگی های چهره برای شناسایی فرد مقابل خود استفاده کنند.

در زندگی روزمره، افراد مبتلا به نابینایی صورت اغلب قادرند این ناتوانی در شناخت دیگران را با تمرکز بر ظاهر مشخص، مدل مو یا راه رفتن جبران کنند. با این حال، میزان واقعی آسیب در موقعیت‌های اجتماعی آشکار می‌شود، زمانی که فرد آسیب‌دیده مجبور است با دیگران تعامل داشته باشد، یا زمانی که ماهیت شغلش به این معنی است که او باید بتواند بین افراد مختلف تفاوت قائل شود و آنها را شناسایی کند.

عنکبوت سیاه با شکم سفید

به گفته محققان، تخمین زده می شود که 1 تا 2 درصد افراد تحت تاثیر این بیماری قرار دارند.

————————————————

دوستداران قهوه آسوده خاطر باشند، 3-4 فنجان قهوه در روز به پیشگیری از دیابت کمک می کند

این 30 ژن سرنخ زندگی طولانی تر و سالم تر را دارند

گونه های مختلف زنبور عسل با عکس

————————————————

تا به حال، علت کوری صورت با مراحل بعدی فرآیند ادراکی مرتبط فرض می شد. این مراحل مربوط به تبدیل اطلاعات چهره به کد انتزاعی برای ذخیره سازی طولانی مدت است. تیمی از محققان به رهبری آندریاس لوشو از Charite
دانشگاه برلین تلاش‌های خود را بر روی گروهی از افرادی متمرکز کرده است که از سنین جوانی مشکلات شدیدی را در تشخیص چهره‌های آشنا تجربه کرده‌اند، اما هیچ مدرکی دال بر اختلالات شناختی دیگر نشان نمی‌دهند.

ما توانستیم نشان دهیم که حتی اولین پاسخ‌های انتخابی چهره، آنهایی که تقریباً 170 میلی‌ثانیه پس از دیدن چهره ثبت شده‌اند، در افراد مبتلا به پروسوپاگنوزی مادرزادی تغییر می‌کنند. Luschow گفت: ما همچنین توانستیم نشان دهیم که این تغییرات ارتباط نزدیکی با کمبود آنها در تشخیص چهره دارد.

کاترپیلار زرد خزدار با خوشه های سیاه

محققان، از جمله محققان Physikalisch-Technische Bundesanstalt برلین و دانشگاه بامبرگ، از MEG (magnetoencephalography) برای اندازه گیری نشانه مغناطیسی فعالیت قشر مغز استفاده کردند. نتایج نشان داد که حتی تماس مادام العمر با دیگران
مردم افراد آسیب دیده را قادر به جبران این نقص در تشخیص چهره نمی کند.

این نشان می‌دهد که مکانیسم‌های عصبی زیربنایی به واحدهای مجزا و بسته تقسیم می‌شوند و دیگر نواحی مغز نمی‌توانند عملکرد آنها را بر عهده بگیرند.

این مطالعه در مجله PLOS ONE منتشر شد.

مقاله فوق فقط برای اهداف اطلاعاتی است و قرار نیست جایگزینی برای توصیه های پزشکی حرفه ای باشد. برای هر گونه سوالی که ممکن است در مورد سلامتی یا وضعیت پزشکی خود داشته باشید، همیشه از پزشک خود یا سایر متخصصان بهداشتی واجد شرایط راهنمایی بخواهید.