رویاپردازی در هنگام رانندگی در رانندگان رایج است

سرگردانی ذهنی نوعی مطالعه حواس پرتی است که در آن رانندگان خیال پردازی می کنند و توجه خود را از رانندگی به افکار داخلی معطوف می کنند. برای ایمن ماندن ، رانندگان باید از سایر کاربران جاده مطلع باشند و به سرعت به حوادث غیر منتظره واکنش نشان دهند.

به احتمال زیاد ذهن راننده در دومین رانندگی شبیه سازی (رانندگی به سمت خانه بعد از کار) سرگردان بود و به طور متوسط ​​، آنها فقط در 65 درصد مواقع از ذهن خود سرگردان بودند. (منبع: Thinkstock Images)

آیا هنگام رانندگی همیشه مراقب هستید؟ اگر نه ، شما تنها نیستید. یک مطالعه جدید نشان داده است که سرگردان شدن ذهن ، که به طور بالقوه خطرناک است ، در بین رانندگان بسیار رایج است.

بی توجهی رانندگان از عوامل اصلی تصادفات جاده ای و مرگ و میر است. واضح ترین منابع حواس پرتی رانندگان خارجی هستند ، مانند تلفن ها یا سایر دستگاه های تلفن همراه ، و دانشمندان به طور گسترده نقش این حواس پرتی ها را در تصادفات جاده ای مورد مطالعه قرار داده اند.

با این حال ، بسیاری از حوادث رانندگی بدون هیچ گونه حواس پرتی خارجی آشکار رخ می دهد. سرگردانی ذهنی نوعی مطالعه حواس پرتی است که در آن رانندگان خیال پردازی می کنند و توجه خود را از رانندگی به افکار داخلی معطوف می کنند.

در این مطالعه ، که در مجله Frontiers in Human Neuroscience منتشر شد ، دانشمندان در حین شبیه سازی رانندگی بررسی کردند که سرگردان شدن ذهن چقدر مکرر است و آیا می توانند تغییرات قابل توجهی در الگوهای مغز برای ذهن سرگردان پیدا کنند.

محققان از گروهی از داوطلبان خواستند تا از یک شبیه ساز رانندگی استفاده کنند ، در حالی که به یک سیستم مانیتورینگ الکتروفیزیولوژیکی متصل هستند ، برای اندازه گیری فعالیت الکتریکی در مغز خود. به مدت پنج روز متوالی ، داوطلبان دو شبیه سازی رانندگی 20 دقیقه ای را در امتداد یکنواخت یکنواخت بزرگراه مستقیم با سرعت ثابت تکمیل کردند تا رفت و آمد به محل کار را تقلید کنند.

بین این دو رفت و آمد ، آنها یک آزمایش کتبی را برای شبیه سازی تأثیر روانی کار روزانه انجام دادند. کاریل بالدوین ، کاریل بالدوین ، از دانشگاه جورج میسون در ویرجینیا ، ایالات متحده گفت: ما متوجه شدیم که در هنگام رانندگی شبیه سازی شده ، ذهن افراد بسیار سرگردان است - تقریباً 70 درصد از مواقع.

ذهن شرکت کنندگان در رانندگی دوم شبیه سازی (رانندگی به سمت خانه بعد از کار) بیشتر سرگردان بود و به طور متوسط ​​، آنها فقط در 65 درصد مواقع از سرگردان بودن ذهن خود آگاه بودند.

بالدوین گفت ، ما توانستیم دوره های ذهنی سرگردان را از طریق الگوهای متمایز الکتروفیزیولوژیکی مغز تشخیص دهیم. سرگرداني ذهن بخشي اساسي از وجود انسان است و اجتناب ناپذير است. بالدوین می گوید این ممکن است راهی برای بازگرداندن ذهن پس از یک روز طولانی در دفتر باشد.

برای ایمن ماندن ، رانندگان باید از سایر کاربران جاده مطلع باشند و به سرعت به حوادث غیرمنتظره واکنش نشان دهند ، و سرگردانی ذهنی ممکن است توانایی آنها را در این زمینه کاهش دهد. بالدوین می گوید از نظر بهبود ایمنی در آینده ، یکی از گزینه ها می تواند سیستم های حمل و نقل خودکار ، مانند اتومبیل های خودران باشد که به افراد اجازه می دهد در مواقع ایمن سرگردان شوند ، اما در صورت نیاز به توجه مجدد درگیر شوند. به