مسائل ذهن: چگونه جلوی تخلیه شادی خود را بگیریم

فرآیند کشف خود یکی از مواردی است که در آن فرد با پرسش از خود و بررسی افکار ، کلمات و اعمال خود ، سیستم های اعتقادی ، عادات و شخصیت های غالب را درک می کند.

آبراهام لینکلن گفت ، اکثر مردم به همان اندازه که تصمیم می گیرند خوشحال هستند. (منبع: Pixabay)

همه ما بارها شنیده ایم که شادی از درون ناشی می شود. ما همچنین به اندازه کافی روشنفکر هستیم تا بدانیم افکار و ادراکات ما منجر به تجلیات احساسی می شود. جایی که من بسیاری از ما را گیج می دانم ، علی رغم آگاهی از این موضوع ، چگونه در افکار خود انتخاب های بهتری انجام می دهیم ، چگونه می توانیم از چرخه تفکر منفی ، آن گپ و گفتار ذهنی مزاحم جلوگیری کنیم؟ ما در درون خود با خود صحبت می کنیم ، گفتگوهای درونی انجام می دهیم ، دائماً به تجربیات خود تفسیر و معنی می دهیم.

این خود گویی می تواند هم برای رفاه ما مفید باشد و هم مضر. این به ما کمک می کند تا استدلال کنیم ، که ظاهراً ما را از حیوانات برتر می کند ، برنامه ریزی و تصمیم می گیرد ، مشکلات را حل می کند ، زندگی ما را سازماندهی می کند ، خلاق هستیم ، خطرات را ارزیابی می کنیم و موارد دیگر. این دقیقاً همین است که می تواند ما را از یک شیب لغزنده از همه موارد مخالف ، تصمیمات ضعیف ، دستکاری ، اضطراب ، افسردگی ، ناامیدی و بدتر از آن ، پایین بکشد. بنابراین چگونه می توانیم تعادل ایجاد کنیم و الگوهای شناختی سالم را حفظ کنیم؟

این هفته ، من تصمیم گرفتم برخی از اصطلاحات اصطلاحات را با بیان گام هایی برای کاربرد عملی این موارد ساده کنم. در صورت امکان تمرین روزانه و مداوم را انجام دهید.

1. هیچ چیز شریفی در برتر بودن از همنوع خود وجود ندارد. ارنست همینگوی گفت: اشراف واقعی برتری بر خود قبلی است. برای بهبود کیفیت زندگی و یافتن شادی ، باید نگاه به بیرون را متوقف کنیم. بهترین مکان برای شروع ، مشاهده خود است. انجام این کار سخت است زیرا معمولاً ، ما آنقدر مشغول انجام این کار برای دیگران هستیم. اما گام اول در جستجوی انتخاب سلامتی و آرامش این است که به خود توجه کنید. توجه مستلزم تمرکز صادقانه و آرام ما بر روی احساسات بدنمان مانند تنگی نفس ، تنش عضلانی ، تپش قلب ، سوراخ در معده یا خشکی دهان از جمله موارد دیگر است. این قسمت چالش برانگیز نیست. این مشاهده و گوش دادن به افکار مسابقه ای در ذهن ما و جوشش آن است. بدون قضاوت ، اظهار نظر یا شرمساری در مورد افکار ، احساسات ، داستانها یا گفتگوهای موجود در ذهن خود توجه کنید.

2. با توجه به حرکت بدن و ذهن در یک مسیر ناهموار ، مرحله بعدی این است که ترمزها را فشار دهید یا مکالمه بی وقفه را متوقف کنید تا بتوانید مسیر خود را تغییر دهید. ضربه زدن به دکمه مکث برای چند لحظه آسان است ، با این حال ، این خلاء پر زحمت به سرعت با افکار آشنا و عادی پر می شود ، اگر مکث به یک لحظه سکوت م effectiveثر و متعاقب فلسفه سالم تر کشیده نشود.

3. مراقب نفس کشیدن خود باشید. اکهارت توله می گوید توجه کنید که چگونه این کار تفکر شما را از بین می برد و فضا ایجاد می کند. مطالعه ای که در مجله منتشر شده است قلب کشف کرد که دو دقیقه سکوت آرامش بخش تر از گوش دادن به موسیقی آرامش بخش است. سکوت اغلب برای ما ناراحت کننده است. ما ترجیح می دهیم تلفن خود را برداریم و با محرک ها تماس بگیریم ، مرور کنیم یا بی محابا برای پر کردن سر و صدا در مغز حرکت کنیم تا اینکه در سکوت با خود بنشینیم. با این حال ، تمرین تمرکز بر تنفس می تواند به ما کمک کند برخی از این وسوسه ها را پشت سر بگذاریم. تمرین مدیتیشن منظم می تواند به کاهش سرعت گفتگوهای فکری ما کمک کند.

استنشاق و بازدم های متمرکز ذهن ما را ساکت می کند و ما را قادر می سازد تا صدای درونی خود را ثبت کنیم و فرصتی را برای تماشای سرگردان افکارمان ، برخورد با دیوارهای یکسان ، برگشت به عقب و در نتیجه احساسات چالش برانگیز فراهم می کند.

تمرین مدیتیشن منظم می تواند به کاهش سرعت گفتگوهای فکری ما کمک کند. (عکس: Getty Images/Thinkstock)

4. شناخت الگوهای ما ، هرچند خطاها یا بی منطقی های موجود در افکار ما یک فرایند بیداری در جهت کشف و پذیرش خود است. هنگامی که انگشت خود را در مورد مفروضات ، پیش بینی ها ، پیشگویی ها ، پارانویا یا سختی هایی که به آنها تسلیم می شویم ، وارد می کنیم و به دلیل این فرایند شناختی غیرمنطقی عادی دچار استرس می شویم ، ممکن است انگیزه خود را برای کشف راه های کنار گذاشتن و جابجایی آنها احساس کنیم.

فرایند خودآگاهی ، فرایندی است که در آن فرد با پرسش از خود و بررسی افکار ، کلمات و اعمال خود ، سیستم های اعتقادی ، عادات و شخصیت های غالب را درک می کند.

5. تغییر ، سازگاری و رشد نیازمند تلاش آگاهانه و تمرین مداوم است. همانطور که تمرین در طول زمان عادات بد فکری را ایجاد کرد ، متعهد به تغییر آنها با پشتکار و تمرین می تواند آنها را جایگزین کرده و فلسفه های جدید و سالم تری را ایجاد کند.

آبراهام لینکلن گفت ، اکثر مردم به همان اندازه که تصمیم می گیرند خوشحال هستند. وقتی بی منطقی ها را در صحبت با خود تشخیص می دهیم و در تغییر افرادی که دارای افکار مهم و معنادار هستند تلاش می کنیم ، این یک تمرین قدرتمند و رهایی بخش است.

انتخاب دقیق در مورد آنچه در ذهن خود اجازه می دهیم ، آگاه بودن از کلمات ، اعتقادات و خطوط خود با خود می تواند شادی را برانگیزد یا از بین ببرد. این جایی است که ما در مورد آنچه اجازه می دهیم وارد شویم و خانه ای در سر خود ایجاد کنیم ، انتخاب می کنیم ، جایی که رها می کنیم ، سازگار می شویم ، تصمیم می گیریم ، حفظ می کنیم و به افرادی تبدیل می شویم که می خواهیم آنها را دوست داشته و به آنها احترام بگذاریم.

(نویسنده یک روانشناس و روان درمانگر مستقر در بمبئی است)