ایالت خادی ، بافتی که هند را متحد کرد

با توجه به جریان اصلی خادی و تمرکز سازمان های مختلف دولتی بر ترویج بافت ، می توانیم خیال خود را راحت کنیم که خادی به جایی نمی رسد ، فقط حرکت می کند و با زمان سازگار می شود.

مهاتما گاندی خواستار تحریم کالاهای خارجی شد و در عوض از مردم خواست چارخا را در آغوش بگیرند و از نخ دستباف پارچه ای بافته شده تولید کنند. (منبع: عکس فایل)

آن روزهایی که خادی یک ماده درشت و خشن بود - که در حالی که نمایانگر همه چیز پاک و با ارزش در مورد هند بود - که عمدتا توسط سیاستمداران پوشیده می شد ، گذشته است. امروزه ، خدی یا خدار دارای بافت باکیفیت تری است و در حالی که هنوز بافته و دستباف است ، اکنون مورد پسند مد و جوانان قرار گرفته است. خادی پاسخ خانگی هند به کتانی است.

خادی در جریان جنبش سوادشی از سال 1905 تا 1911 محبوبیت یافت. مهاتما گاندی خواستار تحریم کالاهای خارجی شده بود و از مردم خواسته بود که چارخا را در آغوش بگیرند و از نخ دستباف پارچه های دستباف تولید کنند. این حرکت به منظور خودکفایی هر خانه از طریق تولید محلی ، ایجاد حس وحدت در بین سرخپوستان و ایجاد فرصت های شغلی در مناطق روستایی بود.

کمیسیون صنایع خادی و روستا (KVIC) که توسط قانون پارلمان در سال 1956 تاسیس شد ، تنها به منظور ترویج بافت و ایجاد فرصت ها ، به کل هند به جز ایالت جامو و کشمیر گسترش می یابد. KVIC قرار است برنامه ریزی ، ترویج ، تسهیل ، سازماندهی و کمک به ایجاد و توسعه صنایع خادی و روستایی در مناطق روستایی را با هماهنگی سایر نهادهای درگیر در توسعه روستایی در صورت لزوم انجام دهد. برای اطمینان از عدم فروش محصولات جعلی به نام خادی ، در 22 ژوئیه 2013 ، مقررات علامت گذاری خادی 2013 برای کمک به نمایش محصولات معرفی شد. این مقررات م institutionsسسات یا افراد را ملزم به فروش ، داد و ستد یا تولید محصولات خادی حاوی برچسب ها و برچسب های مارک Khadi که توسط KVIC صادر شده بود ، پس از درخواست ثبت نام Khadi Mark و تصویب نمونه آزمایش ها ، می کردند.

چند ماه پیش ، وزارت بازرگانی و صنعت شروع به تدوین استراتژی هایی برای جایگذاری خادی به عنوان یک برند منحصر به فرد هندی در سراسر جهان کرد. برندی که فقط کمیسیون صنایع خادی و روستا (KVIC) حق دارد آن را تبلیغ کند یا به عنوان نام تجاری خود ادعا کند.

تلاش برای نجات پارچه ملت

برای نجات و ترویج چیزی که به خوبی می توان آن را بافت ملت نامید ، موارد زیادی گفته شده و انجام شده است. در ماه مه 2016 ، لباس خادی برای خدمه کابین ایر هند توسط کمیته داخلی آنها پیشنهاد شد. همچنین توصیه شد که تمام روتختی ها و روکش مبلمان در هتل های ITDC از خادی تهیه شود. چند ماه پیش ، شورای طراحی مد هند (FDCI) ، 'خادی - فراتر رفتن از مرزها' را ارائه کرد ، که طراحان برجسته مد مانند روهیت بال ، آنجو مودی ، پایال جین و پونام باگات به پارچه ادای احترام کردند.

در طول سالها ، ما طراحانی مانند Nachiket Barve را که از خادی به طور گسترده استفاده می کنند ، دیده ایم. آنجو مودی طراح دیگری است که به دلیل استفاده از زری و نخ دوزی و روکش طلا روی خادی برای افزودن خیره کننده به پارچه معروف است. رینو تندون از نه سال گذشته با خدی کار می کند. برچسب هایی مانند 11.11/یازده یازده و Akaaro توسط Gaurav Jai Gupta پارچه را به زیبایی جشن می گیرند.

نخست وزیر نارندرا مودی نیز با شعار خود ، آزادی سه پهله ، خادی برای ملت ، یک مبارز قوی بود. آزادی که بع ، خادی برای مد.

با توجه به جریان اصلی خادی و تمرکز سازمان های مختلف دولتی بر ترویج بافت ، می توانیم خیال خود را راحت کنیم که خادی به جایی نمی رسد ، فقط حرکت می کند و با زمان سازگار می شود. معاصر تر و متنوع تر شدن متناسب با نیازهای سرخپوست مدرن. به جرات می توان گفت که وضعیت حداقل بافت تحت اللفظی هند باعث افتخار ماهاتما می شد.

حقیقت خنده دار

برخلاف تصور عموم ، خادی از ابریشم و پشم نیز تولید می شود. در قانون KVIC ، خدی به عنوان پارچه ای که در هند از پنبه ، ابریشم یا نخ پشمی بافته شده در هند یا از مخلوط هر دو یا همه این نخ ها بافته می شود ، تعریف می شود.