آمالا شانکار - رقاصی درخشان که کار سخت انتشار میراث عدی شانکار ، پیشگام رقص را بر عهده گرفت

ما نگاهی به زندگی رقصی می اندازیم ، زندگی ای که همیشه تحت الشعاع همسر و عدی شانکار رقاص مشهور او بود ، اما تجلی نادر یک هند در حال ظهور بود که نشان دهنده اشتیاق همراه با مطالعه پیچیده یک شکل هنری بود.

آمالا شانکار (آرشیو اکسپرس)

که در کالپانا (1948) ، پیشگام رقص عدی شانکار-داستان یک رقصنده جوان که می خواهد یک آکادمی رقص جامع در هیمالیا تاسیس کند و نقد مسائل سیاسی-اجتماعی رایج در جامعه است-برای برخی از برجسته ترین ها به یادگار مانده است. ، قطعات رقص پیچیده و فریبنده. خواه از تنداو نریته الهام گرفته از بهاراتاناتیاام با عدی و آمالا در نقش شیوا و پرواتی یا کارتیکیا-قطعه ای بر اساس کاتاکالی که بسیار برجسته باقی مانده است-یا قطعه آغازین با ترکیبی از حرکات عامیانه و کلاسیک ، در تمام این موارد ، عدی با همسر و رقاصش آمالا شانکار همراه است. در حالی که عدی شخصیت برجسته آنها بود ، نمی توان آمالا را از دست داد ، که نه تنها او را تکمیل کرد ، بلکه قاب را بلندتر کرد. دقت و فضل او که از هسته کلاسیک بیرون می آید و با حس عالی ریتم همراه است ، جاودانه می ماند. آمالا شانکار ، یک رقصنده درخشان که کار سختی را برای انتشار میراث عدی شانکار - ترکیبی از هفت سبک رقص کلاسیک و فرم رقص محلی هند - به نسل جدیدی از رقاصان انجام داد ، امروز در خواب درگذشت. او 101 ساله بود. او همچنین مادر خانواده شانکار بود (خواهر شوهر خواهر ، بازیگر و رقصنده ماماتا شانکار ، اسطوره سیتار ، مادر مادر و بازیگر سیتار ، آناندو شانکار و مادرشوهر تانوشری شانکار).

در سکانس شیوا و پارواتی ، جایی که این دو لباس و سرپوش مفصلی دارند مانند آنچه در نقاشی های برنزی محبوب ناتاراجا دیده می شود ، این قطعه روح افسانه های معنوی محبوب هندی را در خود جای داده است - یکی که در ناتیا شسترا بهاراتا نیز ذکر می شود. به عیدی با زنده کردن مثلث مشهور در استودیوهای Gemini Chennai ، چرخه کیهانی خلقت و نابودی را با حرکات شدید و سریع خود و حستا مودرا مشهور به تصویر می کشد ، در حالی که آمالا ، بازیگر نقش زن شیوا ، با 'Lasya' ، رقص پاسخ می دهد. لذت زیبایی که نماد اروتیسم با حرکات ظریف است. این دو با هم یک اجرای جذاب ایجاد می کنند ، تصاویری که تقریباً در هر کتابی که روی رقص هندی نوشته شده است یافت می شود. اما در باله رقصی که تحت تأثیر عدی قرار گرفته است ، باید یک اجرای محلی زیبا از آمالا را مشاهده کرد ، Jamuna ke teere ، برای درک آنچه او می تواند به عنوان یک هنرمند انفرادی مدیریت کند. در حالی که سایر قطعات به عضله بیشتری نیاز دارند ، حرکات در قطعه محلی سخت نیست. او در یک ساری ساده پنبه ای پوشیده است ، ملودی و حالت را در حرکات بسیار ظریف که انعطاف پذیر و در عین حال تیز است منعکس می کند. این درس مینیمالیسم در رقص است.

گل های زرد که شبیه گل آفتابگردان هستند

عدی شانکار رقاص با همسر آمالا و دختر ماماتا. (عکس آرشیو سریع)

آمالا متولد آمالا نندی در سال 1919 در جسور (در حال حاضر در بنگلادش) ، در خانواده ای متمایل به فرهنگ ، هیچ چیز در مورد رقص نمی دانست تا این که در سال 1930 با پدرش ، که صاحب طلافروشی بود و به نمایندگی از هند دعوت شد ، از پاریس دیدن کرد. نمایشگاه بین المللی استعمار در فرانسه برای نشان دادن صنایع دستی هند. او فرزندان خود را به مطالعه زیاد ، به ویژه آثار رابیندرانات تاگور و مایکل مادوسودان دوتا و دیگران تشویق کرد. در پاریس بود که این دو با خانواده شانکار آشنا شدند - عدی و سه برادرش ، از جمله کوچکترین ، راوی یا روبو که در آن زمان با عشق او را دوست داشتند ، و مادرشان ، همگانینی دیوی. مادر عدی علاقه زیادی به آمالا داشت و او را در لباس ساریش می پوشید. آمالا بیشتر با راوی (شانکار) بازی می کرد ، که قبلاً در گروه عدی می رقصید. عدی ، 30 ساله در آن زمان ، در حال حاضر در محافل جهانی رقص نامی بود. پس از تحصیل در JJ School of Art در بمبئی ، عدی به لندن رفته بود تا در کالج هنر رویال هنر نقاشی بخواند. در آنجا ، او دو تصنیف با عنوان رقصید رادا و کریشنا و عروسی هندوها به در یکی از این اجراها ، او توسط بالرین روسی مشاهده شد آنا پاولووا و با او در لندن و پاریس اجرا کرد. غرب متحیر شده بود.

در پاریس بود که عدی از آمالا خواست آزمایش کند چند مرحله اساسی او هر حرکت و بیانی را که او آموزش می داد میخکوب می کرد. او تحت تأثیر قرار گرفت ، از مادرش خواست تا پدر آمالا را متقاعد کند تا به او اجازه دهد تا به مدت دو ماه در اروپا سفر کند. تقریباً در همان زمان بود که رابیندرانات تاگور از عدی خواست تا یک آکادمی رقص جامع ایجاد کند. در سال 1938 ، عدی مرکز رقص عدی شانکار را راه اندازی کرد. Netaji Subhash Chandra Bose ، یک دوست خانوادگی با خانواده نندی ، از پدر آمالا خواست او را برای آموزش به آکادمی بفرستد. او موافقت کرد. هنگامی که در آلمورا بود ، آمالا با سایر کارآموزان اولیه - زهرا سهگل ، خواهرش اوزرا بات ، نوجوان گورو دات و اوت علی اکبر خان ، و سایر افراد آشنا شد و از آنها یاد گرفت. عدی و آمالا در سال 1942 ازدواج کردند.

آمالا شانکار همچنین مادرسالار خانواده شانکار بود (خواهر شوهر خواهر ، بازیگر و رقاص ماماتا شانکار ، اسطوره سیتار ، مادر مادر و بازیگر سیتار ، آناندو شانکار و مادرشوهر رقص تانوشری شانکار). (عکس سریع از پارتا پل)

مرکز در Almora در همان سال به دلیل کمبود بودجه مجبور به تعطیلی شد. سپس عدی به دنیا بخشید کالپانا ، به معنی تخیل - یک فیلم فانتزی و درام رقص تهیه شده توسط او. همچنین سعی شد نقص های موجود در جامعه ما - مذهبی ، اجتماعی و سیاسی - را نقد کند و اینکه چگونه هنرها و یک سیستم آموزشی خلاق در یک محیط خوب می تواند کمک کننده باشد. این فیلم سالها گم شده بود و در سال 2012 در کن به نمایش درآمد. آمالا 93 ساله برای تماشای فیلم روی فرش قرمز رفته بود که مدت ها درگیر نبرد قانونی بود و سرانجام توسط مارتین اسکورسیزی بازسازی شد. بعد از اینکه راوی شانکار آن را به او اشاره کرد.

کاترپیلار زرد با راه راه سیاه

آمالا شانکار (عکس سریع توسط پارتا پل)