کم خوابی خطر ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه را کاهش می دهد

محرومیت از خواب شش ساعت بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض یک رویداد آسیب زا ، توسعه PTSD را کاهش می دهد.

یک مطالعه جدید نشان می دهد که کم خوابی در چند ساعت اول پس از قرار گرفتن در معرض یک تهدید استرس زا در واقع خطر ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را کاهش می دهد.

این مطالعه در یک سری آزمایشات نشان داد که محرومیت از خواب تقریباً شش ساعت بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض یک رویداد آسیب زا ، توسعه واکنش های رفتاری پس از سانحه را کاهش می دهد.

در نتیجه ، محرومیت از خواب در اولین ساعات پس از قرار گرفتن در معرض استرس ممکن است یک مداخله ساده و در عین حال م forثر برای PTSD باشد.

تقریباً 20 درصد از افرادی که در معرض یک حادثه آسیب زا شدید ، مانند تصادف اتومبیل یا کار ، حمله تروریستی یا جنگ قرار دارند ، نمی توانند به طور معمول زندگی خود را ادامه دهند.

این افراد سال ها حافظه این رویداد را حفظ می کنند. این باعث مشکلات قابل توجهی در عملکرد فرد در زندگی روزمره می شود و در موارد شدید ممکن است فرد را کاملاً ناکارآمد کند.

؟؟ غالباً افراد نزدیک به فردی که در معرض یک حادثه آسیب زا قرار گرفته است ، از جمله تیم های پزشکی ، به دنبال رفع ناراحتی هستند و تصور می کنند که بهترین حالت استراحت و خوابیدن بر روی آن است. پروفسور پروفسور هاگیت کوهن ، مدیر واحد تحقیقات اضطراب و استرس در دانشکده علوم بهداشت BGU ، گفت.

؟؟ از آنجا که حافظه جزء مهمی در ایجاد علائم پس از سانحه است ، تصمیم گرفتیم بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض ضربه ، اثرات مختلف محرومیت از خواب را بررسی کنیم ، ؟؟ کوهن گفت.

در آزمایشات ، موش هایی که پس از قرار گرفتن در معرض تروما دچار کم خوابی شدند ، بعداً رفتاری را نشان نمی دهند که نشان دهنده حافظه این رویداد باشد ، در حالی که گروه کنترل موش هایی که پس از قرار گرفتن در معرض استرس اجازه خوابیدن را داشتند ، به یاد می آورند ، همانطور که در پس از ضربه آنها نشان داده شد. مانند رفتار

؟؟ همانطور که در مورد جمعیت های انسانی که در معرض استرس شدید هستند ، 15 تا 20 درصد از حیوانات دچار اختلال درازمدت در رفتار خود می شوند ، ؟؟ کوهن گفت.

؟؟ ما معتقدیم روش تحقیق ما برای این مطالعه پیشرفتی در تحقیقات زیست پزشکی است ، ؟؟ کوهن افزود.

این مطالعه جدید در مجله علمی بین المللی Neuropsychopharmacology منتشر شد.

مقاله فوق صرفاً جهت اطلاع است و نمی تواند جایگزین توصیه های پزشکی حرفه ای شود. همیشه در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد سلامتی یا بیماری خود ، از پزشک یا سایر متخصصان واجد شرایط بهداشتی راهنمایی بخواهید.