به دلیل همه گیری ، سرانجام من تصمیم گرفتم که در ایالت خود سفر کنم

با توجه به این که اکثر ایالت ها آزمایش COVID-19 را موظف کرده اند و زمان محدودی در اختیار ما است ، این فرصتی بود که ما به دنبال سفر پس از همه گیری به داخل باشیم.

باغ چای Gopaldhara ، در راه Mirik ، بنگال غربی. (اعتبار عکس: دیشا روی چودوری)

در حالی که اشتیاق زیادی برای سفر به چندین مقصد عجیب و غریب داشتم ، اما حتی یکبار هم مکانهایی در ایالت بنگال غربی من در فهرست سطوح سفر من قرار نگرفتند. نه در نزدیک به سه دهه وجود من. تا اینکه کووید -19 اتفاق افتاد.

پس از یک سال طاقت فرسا در خانه گیر کردن ، فرصت فرار به تپه ها ، حتی اگر چند روز ، بسیار وسوسه انگیز بود. با توجه به این که اکثر ایالت ها آزمایش COVID-19 را موظف کرده اند و زمان محدودی در اختیار ما است ، این فرصتی بود که ما به دنبال سفر داخلی پس از همه گیری به داخل باشیم. برنامه سفر ما شامل چند مکان گردشگری زیبا در منطقه دارجیلینگ در بنگال غربی بود.

باغ چای Gopaldhara (اعتبار عکس: Disha Roy Choudhury)

جانبازان اغلب می گویند ما تمایل داریم آنچه را که به راحتی در دسترس است ، مسلم بدانیم. در دوران کودکی ، مکانهایی در بنگال غربی ، از دوارز تا شانتینکتان ، بخشی از تعطیلات خانوادگی سالانه من شد ، بدون اینکه من واقعاً یاد بگیرم که برای زیبایی محوطه ارزش قائل شوم. علاوه بر این ، تصورات یک مسافر با بزرگ شدن آنها تکامل می یابد و می توانم بگویم ، در سفر اخیرم ، این امر به من کمک کرد تا محیط اطراف آشنا خود را با دید جدیدی ببینم.

Chamong Chiabari ، در املاک چای Chamong ، در نزدیکی Mirik. (اعتبار عکس: Jagannath Dasgupta)

اولین توقف ما در املاک چای Chamong در نزدیکی Mirik بود. سرانجام ، من بعد از چیزی که به نظر می رسید طولانی است ، در حالی که از چای داغ دارجیلینگ می نوشیدم ، از آرامش باغ های وسیع چای در پس زمینه کوهستان لذت بردم. تفرجگاه لوکس Chamong Chiabari ، که درست در وسط محوطه چای واقع شده است ، منظره مورد نظر از چشم انداز را ارائه می دهد ، نماینده یک اقامت عالی عجیب و لوکس بدون فاصله گرفتن از طبیعت.

یکی دیگر از مکان های دیدنی که شایان ذکر است ، کولاخام است ، یک روستای آرام و کمتر شناخته شده که چند کیلومتر با گدازه فاصله دارد. رانندگی (ممکن است پیاده روی را ترجیح دهید) شما را به جاده ای تکه تکه از طریق جنگلی سرسبز و ساکت و ساکت در کنار پارک ملی دره نئورا می رساند و این تجربه ، حداقل ، سوررئال است.

نهر در کولاخام ، نزدیک گدازه. (اعتبار عکس: Jagannath Dasgupta)

به نظر می رسید که نقاط توریستی بنگال ، یعنی شهرهای دارجیلینگ و کالیمپونگ ، در طول این سال ها تسلیم ورود بیش از حد گردشگران شده اند. مملو از هتل ها و اقامتگاه های خانگی و بسیاری دیگر در حال ساخت ، اماکن واقعاً چیزهای زیادی را برای سیر کردن مسافران با زیبایی فرسوده ارائه نمی دهد. حتی راه آهن مشهور دارجیلینگ هیمالیا یا سوار شدن به قطار اسباب بازی فقط از طریق فروشگاه های کنار جاده و زباله ها می گذرد.

بسیار ناامید کننده ما بود ، اکثر کوه ها پوشیده از مه و ابر بود - محلی ها دلیل آن را کمبود بارندگی در زمستان گذشته می دانند. کارکنان این اقامتگاه در حالی که از کمبود بارندگی بر تولید چای در این فصل شکایت داشتند ، اظهار کردند که بازگشت گردشگران به محل خود پس از همه گیری باعث ادامه فعالیت آنها شد.

یک موتور بخار که هنوز در قطارهای اسباب بازی در دارجیلینگ استفاده می شود. (منبع: Jagannath Dasgupta)

در سراسر مقاصدی که طی کردیم ، از میریک ، دارجیلینگ تا کالیمپونگ و گدازه ، اجماع جهانی این بود که هجوم گردشگران به دلیل COVID-19 نسبت به سالهای گذشته بسیار کمتر بود. صنعت مسافرت و مهمان نوازی هنوز از حملات همه گیر در حال بهبود است - برخی از هتل ها گفتند که پذیرایی از مهمانانی با کارکنان محدود ، که در بین آنها تعدادی شیفت دو کار می کردند ، چالش برانگیز است. همه صومعه های دارجیلینگ و کالیمپونگ هنوز درهای خود را به روی گردشگران باز نکرده اند.

با وجود تردد گردشگران در اماکن ، به نظر می رسد مردم محلی بر ترس از ابتلا به این ویروس غلبه کرده اند. به سختی می توان فردی را دید که از ماسک استفاده می کند ، مردم محلی و گردشگران ، فاصله اجتماعی را رعایت می کنند یا از هر چیزی محافظت می کنند. در حالی که هتل ها شرایط کنترل دما را داشتند ، به ندرت مورد استفاده قرار می گرفت. Yaha COVID nahi hai ab (در حال حاضر اینجا کووید وجود ندارد) ، راننده تاکسی ما در مورد وضعیت مورد سوال قرار گرفته بود.

در حالی که برخی از نقاط گردشگری پرچم احزاب و احتکار مبارزات انتخاباتی را پوشانده اند ، زیرا مردم محلی با نفسی خسته منتظر انتخابات آینده ایالتی هستند.