انحلال Board All Handloom Board برای صنعت به چه معناست؟

دستور اخیر وزارت نساجی پرسش هایی درباره اعتبار و راه پیش رو برای بافندگان دستباف ایجاد کرده است.

در اواخر دهه 80 ، هیئت دستپخت همه هند به شکل کنونی خود بازسازی شد و شاراد یاداو ، وزیر اتحادیه نساجی ، رئیس آن بود. (عکس: Getty Images/Thinkstock)

فقط یک هفته جلوتر روز ملی صنایع دستی (7 آگوست) ، دولت دستور منحل کردن هیئت مدیره صنایع دستی هند را که تحت وزارت نساجی فعالیت می کرد ، صادر کرد و مأموریت داشت در تدوین سیاست در بخش صنایع دستی به دولت مشاوره دهد. در فرمان مورخ 27 ژوئیه 2020 ، این وزارتخانه این اقدام را منطقی سازی سیستماتیک دستگاه های دولتی مطابق با حداقل دولت و حداکثر حکمرانی نامید.

این هیئت یکی از چندین نهاد مشورتی زیر نظر وزارتخانه است ، مانند All India Powerloom Board ، All India Handsrafts Board ، علاوه بر تخته های مشورتی پنبه و جوت. وزیر نساجی به عنوان رئیس آن و وزیر نساجی به عنوان نایب رئیس آن ، همچنین دارای 18 عضو سازمانی از سازمان های مختلف دولتی بود. این هیئت علاوه بر توصیه به دولت در زمینه سیاست گذاری ، مأموریت داشت تا توصیه هایی را برای تبدیل بخش صنایع دستی به یک ابزار م ofثر در کاهش بیکاری و حفظ و ارتقاء میراث صنایع دستی صنایع دستی ما انجام دهد.

این چه نوع پروانه ای است

اما مهمتر از همه ، این تنها سازمان با 88 عضو غیر موسسه ای بوده است که شامل بافندگان و صنعتگران سراسر هند است. بنابراین عملاً این تنها مجمعی بود که دولت می توانست بازخورد مستقیم ذینفعان را دریافت کند. به همین دلیل است که این اقدام بسیاری از افرادی را که ده ها سال برای ارتقای صنعت دستی کشور سرمایه گذاری کرده اند ، برانگیخته است.

لیلا تیابجی ، بنیانگذار دستکار ، احیاگر صنایع دستی ، لغو هیئت مدیره 70 ساله را که در 1952 توسط پوپل جیاکار تأسیس شد و توسط کمالادوی چاتتوپادیای تأسیس شد ، خراب کرد. وی در یک پست فیس بوکی اظهار داشت: در تمام این سالها ، این انجمن همچنان یک مجمع رسمی بود ، هرچند که سست شود ، جایی که صداها و دیدگاههای بافندگان و صنعتگران به طور مستقیم بیان می شد. جایی که نمایندگان بخش به تعداد قابل توجهی در آنجا حضور داشتند و در واقع از قدرت مشاوره ای برای دولت در سیاست گذاری و هزینه های بخشی برخوردار بودند. تیابجی می افزاید ، ما آن ثروت خرد جمعی را در زمانی که صنایع دستی و بخش در تلاش برای بقا و (نیاز) به راه حل های تخیلی هستند ، از دست خواهیم داد.

سانجی راستوگی ، کمیسر توسعه صنایع دستی ، از اظهارنظر در مورد این موضوع خودداری کرد و راوی کاپور ، وزیر نساجی به ایمیل پاسخ نداد ، یک مقام در وزارت نساجی گفت: ما هیچ ایده ای نداریم که آیا سازوکار جدیدی برای درخواست بازخورد مستقیم از بافندگان و صنعتگران. در همین حال ، دولت یک پرتال جدید برای صنایع دستی راه اندازی می کند ، جایی که همه اطلاعات مربوط به طرح ها و نمایشگاه ها در آن ارائه می شود.

در سال 1950 ، در هند تازه استقلال یافته ، نخست وزیر جواهر لعل نهرو از فعال فرهنگی و صنایع دستی جیاکار برای مطالعه بخش صنایع دستی و تدوین برنامه هایی برای احیای آن دعوت کرده بود. سرانجام ، او به عنوان رئیس هیئت مدیره صنایع دستی همه هند و شرکت صادرات صنایع دستی و صنایع دستی خدمت کرد. Jayakar همچنین موزه صنایع دستی ملی را در سال 1956 تأسیس کرد. این هیئت مدیره دارای اثری از Chattopadhyay است ، که نیروی محرک رنسانس صنایع دستی هند و صنایع دستی پس از استقلال بود. او در تأسیس هیئت صنایع دستی All India و Central Cottage Industries Emporia نقش مثری داشت.

بافنده دستباف در حال کار روی سیلک ایلکال دیده می شود. (عکس سریع توسط جیوتی کارات)

این هیئت مدیره به زودی تبدیل به صدای پیشرو در احیای صنایع دستی هند و صنایع دستی شد. در اواخر دهه 80 ، هیئت دستپخت همه هند با شکل فعلی خود بازسازی شد و وزیر اتحادیه نساجی شراد یاداو به عنوان رئیس آن و اعضای رسمی دولتهای مرکزی و ایالتی و اعضای غیر رسمی صنعت دستی مشغول به کار شدند. پس از آن ، گاه و بیگاه تخته دستی هند تمام هند بازسازی می شود.

اما از اینجا شروع به سراشیبی کرد. جایا جایتلی ، بنیانگذار و رئیس Dastkari Haat Samiti ، که در هیئت مدیره نیز عضویت داشته است ، می گوید: در سه دهه گذشته ، از زمانی که وزرا ریاست آن را بر عهده داشته اند ، هیئت مدیره به سختی تشکیل جلسه داده و هیچ گونه ماندگاری نداشته است. تأثیر بر چارچوب سیاست برای بخش. لغو آن برای هیچ کس ضرری ندارد. جیتلی از تشکیل یک نهاد مستقل مستقل و مستقل برای بخش صنایع دستی حمایت می کند ، که در واقع می تواند گوش به زنگ باشد و می تواند معیشت پایدار را برای صنعتگران ، بدون منافع شرکت ها و نخبگان تضمین کند.

بهترین غذای گیاهی برای گیاهان داخلی

Ashoke Chatterjee ، مدیر اجرایی سابق ، موسسه ملی طراحی ، می گوید ، تا آنجا که من می دانم ، AIHB در دوران اخیر به سختی کار کرده است. این فضایی بود که زمانی بافندگان ، فعالان و دولت را گرد هم می آورد. هیئت مدیره احتیاج داشت. حالا این فرصت از دست رفته است.