چرا Munshi Premchand برای بچه ها و بزرگسالان یکسان اهمیت دارد

داستانهای پریمچند به شما کمک می کند بدون تبلیغات و هیاهو ، حفره ایدئولوژیکی را در ذهن ما پر کنید.

خواندن داستانهای او در سنین پایین نیز به ایجاد همدلی کمک می کند.

'Idgah' همیشه مقدمه ای برای دنیای Munshi Premchand برای هر کودک مدرسه ای بوده است. حمید از کودکی وارد زندگی ما می شود اما با ما - او و او - مانده است شیمتا - یک ابرقهرمان ، هر بار که به او فکر می کنیم چشم های خیس را پشت سر می گذارد. اکثر ما داستان را می دانیم. به پسر کوچکی مبلغی داده می شود تا در روز عید برای خود هدیه بخرد. او خرید را انتخاب می کند شیمتا برای این مادربزرگ زیرا او هر بار که روتیس می کند انگشتانش را می سوزاند. چیزی که همیشه در مورد پرمچند وجود دارد این است که اگر حمید ایده آل من بود ، بنابراین او مادر و مادرم بود. Premchand در هر مرحله از زندگی در نسل ها طنین می اندازد.

پرمچاند برای همه نویسنده بود. آنجا که در کودکی ، ایدگاه چیزی در من عوض می کرد ، «پوس کی راط» با لبخندی مضطربانه مرا ترک می کرد. خواندن داستانهای او هرگز بسیار دشوار نبود. در واقع ، آنها درسهایی به زبان هندی بودند که کتابهای درسی هرگز نمی توانستند به آنها آموزش دهند.

خواندن داستانهای او در سنین بسیار پایین نیز به ایجاد همدلی کمک کرد. وقتی Alarakhi بدون A رفت. شادی من حد و مرزی نداشت مجازات - جریمه ای که هر ماه با دریافت دستمزد دریافت می کرد - و با این حال ، او نمی تواند به دلیل سوء استفاده از داروگاجی ، که معمولاً مسئول کاهش حقوقش بود ، احساس گناه کند. اما پس از مشاهده مبارزه او با یک بچه ، او به حالت تهوع و حالت تهوع در می آید. یک توده در گلویم ، با احتیاط ادامه دادم ، اما 'دسری شعدی' مناسب و بامزه را پیدا کردم. در این فهرست خلاصه داستان ، پرمچند با خوشحالی نزدیک به 100 دلیل را برای ازدواج مجدد فهرست می کند.

بسیاری از نویسندگان پیش از استقلال در به تصویر کشیدن تصویری از دوران سختی که این کشور در زمان راج بریتانیا شاهد آن بوده اند نقش موثری داشته اند. پرمچند ، با این حال ، تمرکز خود را بر روی امور روزمره ، داستانهای داخلی ، مردم در روستاها ، ظلم هایی قرار داد که کسانی که صدایی نداشتند - زنان ، طبقه پایین ، فقرا. داستانهای او هیچ تفسیری تند برای هیچکس نبود ، اما با قدرت یک داستان شگفت انگیز که ملایم به نظر می رسید اما هزار چیز را از بین خطوط منتقل می کرد ، به مساله ای تبدیل شد.

چگونه می توان داستانی مانند 'آیا Bailon Ki Katha' را درک کرد؟ دو گاو ، عاشق یکدیگر ، از هم جدا شده اند ، به طور تصادفی یکدیگر را پیدا می کنند - اما در حالی که داستان در مورد دوستی آنها است ، به موازات درام نوع بشر و شباهت فوق العاده آن با حیوانات پیش می رود. بالاخره همه ما موجودات زنده ای هستیم.

حتی در 13 سالگی ، پرمچند موفق شد تاثیری را به جا بگذارد که یک عمر باقی بماند. داستانهای او هرگز نمی توانند قدیمی شوند. یکی تعجب می کند که چرا داستانی مانند 'Jurmana' همچنان مرتبط است؟ این فقط به این دلیل است که مظلوم همچنان تحت ستم قرار می گیرد ، اگر هم نباشد. حماقت های بشر بدتر شده است. شاید زمان آن فرا رسیده باشد که آن کتاب قدیمی گرد و خاک گرفته را از قفسه بردارید و 'Mandir Aur Masjid' را بخوانید. داستانهای پریمچند به شما کمک می کند بدون تبلیغات و هیاهو ، حفره ایدئولوژیکی را در ذهن ما پر کنید. کلمات آرام و در عین حال تأثیرگذار ، نیاز به چشم انداز را برآورده می کند و افق ما را گسترده تر می کند و با نثر فوق العاده ای جهان بینی ما را قوی تر می کند.