مسائل ذهنی: آیا از وضعیتی که پیش آمده است احساس خستگی می کنید؟

رویدادهای معمولی مانند برنامه ریزی یک وعده غذایی روزانه، مبارزه با ترافیک ساعت شلوغی، رسیدن به یک ضرب الاجل، انتظارات غیرواقعی از خود و روابط بین فردی نیز می توانند باعث استرس شوند.

عزم راسخ به ما کمک می‌کند در مواجهه با چالش‌ها پافشاری کنیم. (منبع: Pixabay)

سال گذشته در همین زمان بود که همه چیز برای ما شروع به تغییر کرد. پس از اینرسی اولیه در بحبوحه همه گیری، بسیاری به تدریج تعدیل کردند، تصمیم گرفتند ادامه پیدا کنند و درآمدهای استرس زا فزاینده ای را در طول سال مشاهده کردند. با این حال، اینکه بگوییم به محدودیت‌ها، اضطراب‌ها، ماسک‌ها، نداشتن مدرسه، جلسات مجازی، ماشین‌ها و گردش‌ها به بوی ضدعفونی‌کننده عادت کرده‌ایم، دور از واقعیت است.

سال 2020 با نوت بالای واکسیناسیون در افق و امید ناامیدانه برای یک سال واقعاً تلاش در نهایت به پایان رسید.

در حالی که یک تعمیم گسترده بود، روانشناسان عمدتاً برای نگرانی های بالینی یا قابل تشخیص، ارجاعات ثابت یا مکرر توسط روانپزشکان، مدیران مدارس یا کالج ها، پزشکان پزشکی یا توسط اقوام یا دوستان خوش نیت آورده شدند. با این حال، در سال گذشته، افراد به دلایل متعددی غیر از مدیریت بیماری، وارد درمان شدند. علاوه بر مقابله با تهدید جهانی یک بیماری بالقوه کشنده، ما با عوامل تحریک کننده متعدد روزانه مبارزه کردیم که مردم را وادار به پرس و جو در مورد ابزارها و استراتژی های مقابله با آن می کرد. از ارائه مشکلاتی که معمولاً اضطراب، روان پریشی، افسردگی بودند، از دست دادن شغل، از دست دادن یکی از اعضای خانواده، کودک معتاد به بازی، درگیری زوجین، از دست دادن معاشرت و استرس ناشی از آموزش در خانه را به عنوان دلایل رایج تماس افراد با من دیدم.

من به افراد زیادی برای مقابله با چالش های جویندگان و ارائه دهندگان پشتیبانی و مدیریت بحران اعتبار می دهم. پس از چهارصد و چند روز دویدن، عوامل استرس زا و محرک ها کاهش نیافته اند. عضلات جسمی و عاطفی ما با خستگی درد می کنند و جای خود را به شک، ترس و ناامیدی می دهند.

چگونه از چنین دورانی در زندگی عبور کنیم؟

در این مرحله، درک ارتباط بدن و ذهن و نقش استرس در پذیرش و انطباق با شرایط عادی جدید برای ما مهم است.

اشکال سیاه ریز با آنتن بلند

رابطه بدن و ذهن نشان می دهد که علل، پیشرفت و پیامدهای یک بیماری جسمی به طور قابل توجهی تحت تأثیر عوامل روانی و اجتماعی است. تحقیقات همچنین ثابت می‌کند که عوامل بیولوژیکی، انتقال‌دهنده‌های عصبی، هورمون‌ها و سایر فرآیندهای مغز بر احساسات و مقابله تأثیر می‌گذارند.

سلامت عاطفی می تواند نه تنها از رویدادهای سخت زندگی مانند طلاق، اخراج یا مرگ یکی از عزیزان، بلکه حتی رویدادهای خوب زندگی مانند ترفیع، ازدواج یا تولد نوزاد تحت تأثیر قرار گیرد. رویدادهای معمولی مانند برنامه ریزی یک وعده غذایی روزانه، مبارزه با ترافیک ساعت شلوغی، رسیدن به یک ضرب الاجل، انتظارات غیرواقعی از خود و روابط بین فردی نیز می توانند باعث استرس شوند.

بدن ما به طرق مختلف به این استرس پاسخ می دهد. التهاب، درد، فشار خون بالا، بثورات پوستی، زخم، سوء هاضمه، خستگی، سردرد، تنگی نفس و اختلالات خواب برخی از علائم هستند.

به هر حال، وابستگی متقابل بدن و ذهن یک چیز را به طور قطع ثابت می کند. استرس کمکی نمی کند استرس می تواند باعث بیماری، کاهش ایمنی و کاهش کیفیت زندگی شود. این بدان معناست که ما باید ابتدا راهی پیدا کنیم، چیزها را به گونه ای درک کنیم که باعث استرس نشوند و مغز و بدن را در حالت پرواز، مبارزه یا یخ قرار ندهند. ثانیاً، اگر موقعیتی باعث استرس شود، چگونه می‌توانیم با واکنش بدن به استرس روی ذهن و احساسات خود مقابله کنیم و آن را کاهش دهیم؟

من چهار قانون دارم که باید رعایت کنیم و در زمین بمانیم.

1. آرام بمانید

اگر امروز می‌توانم یک چیز را در برنامه‌های درسی مدرسه و کالج بگنجانم، این بود که به بچه‌ها یاد بدهم چطور آرام شوند. ما اغلب کلمه آرامش، خنک شدن و آرام شدن را می شنویم و موعظه می کنیم، اما چند نفر از ما در واقع می دانیم که چگونه این کار را انجام دهیم؟ از تکنیک های تنفس گرفته تا محرک های حسی خاص، مدیتیشن هدایت شده، یوگا یا یوگا نیدرا، روی کاوش و تمرین تکنیک های مختلف آرامش سرمایه گذاری کنید.

2. متمرکز بمانید

هیچ چیز به اندازه معلق ماندن ابدی یک کار ناتمام خسته کننده نیست. - ویلیام جیمز

تعیین اهداف خاص، تقسیم آنها به مراحل و تنظیم یک سرعت راحت به منظور کمک های کوچک روزانه به آنها کمک می کند متمرکز بمانید. استفاده از ورودی چند حسی برای یادآوری اهدافمان، مانند پوسترهای تصویری، پست‌های آن، یادآورهای شنیداری و حتی یادآوری‌های موقعیتی یا زمینه‌ای مانند هر بار که در ماشین می‌نشینم یا هر بار که یک فنجان قهوه در دست می‌گیرم. ، می تواند با بررسی منظم اهداف و توجه به پیشرفت و دستاورد کمک کند.

3. خوش بین باشید

اعتقاد به اینکه این لحظه اکنون بهترین حالت ممکن است، مرا به پیش می برد. توجه پرانگیزه ما، نگرش امیدوارانه و سیستم های اعتقادی باید برای ما بخواند که امروز به بهترین شکل ممکن است و فردا بهتر خواهد بود.

یک مطالعه نشان داد که استرس درک شده (همبستگی با ادراکات بدبینانه) و خستگی سازه های مرتبط هستند. ارتباط قابل توجهی بین خستگی و استرس وجود دارد. بالاترین رابطه را می توان بین خستگی، تنش و عدم شادی یا بدبینی تشخیص داد.

فکری که به خوش بینی کمک می کند، آینده نگری است. با پذیرش گذشته ای که سخت بود، دانستن اینکه هیچ بازگشتی وجود ندارد، و اکنون که چالش برانگیز است ما را به یادگیری سوق می دهد، فقط می توان به جلو رفت. اگر عاقلانه‌تر وارد فردا شویم، احتمال روشن‌تر شدن آن وجود دارد.

4. مصمم بمانید

عزم راسخ به ما کمک می‌کند در مواجهه با چالش‌ها پافشاری کنیم. قاطعیت توانایی بلند شدن، نشان دادن، جمع آوری آنچه داریم و علیرغم مشکلات انجام می دهیم – کاری که می توانیم انجام دهیم تا امروز اهمیت داشته باشد، برای اهمیت دادن به حال و رسیدن به اهدافمان.

موانع آن چیزهای ترسناکی هستند که وقتی چشم از هدف خود بردارید می بینید. - هنری فورد

همه ما موانع و پیامدهای یک بیماری همه گیر را تجربه کرده ایم و به زندگی خود ادامه می دهیم. این یک تجربه پیش پا افتاده نیست. با این حال، نگرش مصمم به مقابله و دیدن خود در این دوران، بسیاری از ماهیچه های خسته ما را ترمیم، تغذیه و جوان می کند.

سالی که گذشت تغییر نخواهد کرد. این به ما آموخت، ما را تغییر داد و همیشه به عنوان یک سال محوری در زندگی ما دیده خواهد شد. بپذیرید که ممکن است هرگز به همان چیزی که بودیم برنگردیم، که دنیا تغییر کرده است و ما باید دیگر نخواهیم همه چیز مانند دیروز باشد. نگاه کردن به پشت سر از روی شانه هایمان برای گرامی داشتن آنچه بود، ما را از حرکت به جلو باز می دارد.

مقاله فوق فقط برای اهداف اطلاعاتی است و قرار نیست جایگزینی برای توصیه های پزشکی حرفه ای باشد. برای هر گونه سوالی که ممکن است در مورد سلامتی یا وضعیت پزشکی خود داشته باشید، همیشه از پزشک خود یا سایر متخصصان بهداشتی واجد شرایط راهنمایی بخواهید.

رایج ترین درخت خرما در فلوریدا