زنی که نمی خواست اسمش را بگوید

با افزایش ارزش حریم خصوصی ، افراد خلاق که ترجیح می دهند زیر رادار پرواز کنند ، می توانند یک قفل مخصوص به دست آورند.

در یک نام چیست؟ کتابهای النا فرانته.

رمان جدید چتانی باگات در میان ما است و شنیده می شود که پیش سفارشات بر پایگاه های کتابفروشی فراتر از مشخصات طراحی تأکید کرده است. باگات به دلیل عدم موفقیت در تولید ادبیات ، که بعضاً ناعادلانه است ، یک نماینده بد دریافت می کند ، زیرا این پروژه او نیست. او به خاطر اعداد و ارقام مورد تجلیل قرار می گیرد و جمعیت های در حال توسعه را به گونه ای کارآمد به درآمد تبدیل می کند که شخص می پرسد آیا در ورد یا اکسل می نویسد.

ویدئو را تماشا کنید: چتانی باگات بودن

در دنیای حروف ، اعداد اهمیت دارند. کلادیو گاتی ، روزنامه نگار ایتالیایی با مقاله ای در خوانندگان نیویورک ریویو بوکس باعث افزایش چشمگیر خوانندگان شده است که در آن او احتمالاً فردی منزوی پشت النا فرانته ، احتمالاً موفق ترین نام مستعار جهان را پشت سر گذاشته است. نه تنها از نظر مالی ، بلکه در مدت زمان طولانی که او هویت خود را مخفی نگه داشته است ، موفق بوده است - اولین رمان او در سال 1992 منتشر شد. ایتالیایی ها یک ملت کاملاً وحشتناک هستند و این یک مخفی کاری است که تقریباً یک راز نگه می دارد. ربع قرن ، به ویژه پس از آنکه گروه چهارگانه ناپولیتن فرانت را به خوانندگان بین المللی معرفی کرد. در مقایسه ، جلد رابرت گالبرایت ، که جی کی رولینگ تصور می کرد برای بازار جنایت می نویسد ، تقریباً بلافاصله پخش شد. و انگلیسی ها بدنامی تنگ دارند.

گتی فرانت را با مترجم آلمانی الاصل آنیتا راجا (متأسفانه در اینجا آسیای جنوبی آسیایی ندارد) می شناسد و او هیچ زمینه جدیدی را در آنجا راه نمی دهد. راجا سالها به عنوان مظنون اصلی شناخته می شد و نشریات مهم ایتالیایی از جمله Corriere della Sera در مورد نامزدی وی گمانه زنی می کردند. هیچ قطعیتی وجود نداشت زیرا خط تحقیق بر سبک شناسی متمرکز بود ، چیزی که تا به امروز برای متون کلاسیک مورد استفاده قرار گرفته است و باعث ایجاد مناقشه و تحریکات علمی می شود که می تواند دهه ها ادامه یابد.

ویدئو را تماشا کنید. | من سعی کردم رئیس بیگ را تماشا کنم اما صحنه من نیست: چتان باگات

انواع گیاهان خانه درخت خرما

گتی روش متفاوتی را اتخاذ کرده است و تحلیل متنی را به نفع بازی اعداد کنار گذاشته است ، مانند مأمور مالیات. او سعی کرده است بین نقاط خروجی ناشر راجا در رم ، Edizione e/o ، به ارزش دارایی های راجا بپیوندد ، همانطور که در املاک خریداری شده توسط خانواده وی منعکس شده است. الگوی ظاهر شده نسبتاً قانع کننده به نظر می رسد. من را ببخشید که شخصی شدم ، اما من خودم مترجم ادبی هستم و قبیله من چنین پولی به دست نمی آورند. حتی به یورو هم نیست.

با این حال ، مهم نیست که گتی راست می گوید یا نه ، زیرا تمرکز داستان از زمان انتشار داستان نیویورک تغییر کرده است. در حالی که هویت فرانته همواره برای خوانندگانش س questionالی جذاب بوده است ، اما انتخاب سلاح های گتی در نقاب زدن وی تنها باعث تحقیر او شده است. این تعجب آور است ، اما ، شاید ، غیر منتظره نیست. حریم خصوصی طلای جدید عصر ما است و هکرها ، شرکتها ، دولتها و برخی از بخشهای رسانه ای به دنبال ارزشیابی آن هستند. آنها فقط به خاطر تلاش های خود پاداش ناچیزی خواهند گرفت.

همانطور که منتقدان گاتی و ویراستارانش گفته اند ، نویسندگان دلایل موجهی برای کمین کردن نام مستعار دارند و ریشه کن کردن آنها نقض حریم خصوصی است. به طور معمول ، آنها موضوعات مختلف زندگی خلاق نویسنده را از هم دور می کنند. فکر کردن نویسنده کتاب Murder on the Orient Express که عاشقانه ای ناخوشایند دارد بسیار عجیب است ، بنابراین آگاتا کریستی برای انجام کار ، نام مری وستماکوت را بر عهده گرفت. استفن کینگ با نام ریچارد باخمن نوشت تا نام تجاری خود را از کاهش ارزش عرضه نجات دهد - او خیلی سریع برای صنعت نوشت. اریک بلر نام مستعار جورج اورول را انتخاب کرد تا شخصیت های خلاق و سیاسی خود را از هم دور کند. بشر تصور می کند که نام مستعار بوش این کار را برای یک ماهی خاردار انجام داده است. جو کلاین ، Primors Colors ، پرفروش ترین فرار 1992 در مورد اولین کمپین ریاست جمهوری بیل کلینتون با نام درخشان 'ناشناس' را برای محافظت از منابع روزنامه نگاری نوشت.

ویدئو را تماشا کنید. | چتان باگات در مورد حملات جراحی و مناقشه هنرمندان پاکستانی را ممنوع کرد

نام مستعار انگیزه های بی شماری دارد که مهمترین آنها حریم خصوصی است. وقتی نویسندگان خود را به اجرای کک در صحنه جشنواره تبدیل می کنند ، در دور ماندن از کانون توجه ، شأن خاصی وجود دارد. در واقع ، با افزایش ارزش حریم خصوصی ، افراد خلاق مانند Ferrante یا Banksy که ترجیح می دهند زیر رادار پرواز کنند ، می توانند یک قفل مخصوص داشته باشند. و حریم خصوصی در حال حاضر به قدری نادر است که می توان از آن قدردانی کرد.

چگونه می توانم بگویم چه نوع علفی دارم

چند روز پیش ، هنگام گشت و گذار در یکی از آن تخته های میم ناشناس با الهام از DoCoMo در ژاپن ، مردی با نام مستعار از نظارت فراگیر در جامعه خود شکایت کرد (به نظر می رسد مردان بیشتر از زنان آنلاین شکایت می کنند). او نوشت که آژانس های دولتی مأموریت دارند نقاط مختلف فعالیتهای مالی او را به هم متصل کنند ، و هر چیزی را که روی صفحه کلید تایپ می کند می توان به صورت قانونی ثبت کرد و هنگامی که از خانه خارج شد ، توسط روح کجریوال خارج از کشور تحت تعقیب قرار گرفت. توسط دوربین های مداربسته که پلاک اتومبیل او را ضبط کرده است. بلافاصله ، یک پسر مستعار دیگر در هیئت مدیره بلند شد: سلام ، رفیق ، من نیز در بریتانیا هستم! دیدن این نکته که مردم جهان که می توانند از وضعیت جامعه مطلع شوند ، می تواند دلخوش باشد.