معماری کاری است که با پتانسیل زندگی انجام می دهید: سر پیتر کوک

آیا می توانید در یک هرم وارونه زندگی کنید؟ آیا سبزی می تواند بلندگو باشد؟ معمار افسانه ای سر پیتر کوک در مورد بسیاری از امکانات معماری.

معمار افسانه ای سر پیتر کوک

نگاه کردن به نقاشی‌ها و طرح‌های پیتر کوک مانند پایین رفتن از سوراخ احتمالات است. این معمار و پروفسور مستقر در لندن طیف وسیعی از ایده‌های آوانگارد را به جهان داده است: ترکیب معماری، فناوری، طبیعت و جامعه در رنگ‌های پاپ آرت. اکنون، آثار هنری کوک با بیش از چهار دهه برای اولین بار در هند به نمایش گذاشته شده است.

34 آبرنگ توسط کوک که توسط Gallery Espace در دهلی نو و استودیوی طراحی Architecture Discipline گردآوری شده اند، بحثی را در مورد سلسله مراتب ساختمان ارائه می دهند. تصمیم گالری برای ارائه نقشه های معماری شجاعانه است و بحث در مورد فضاهای ساخته شده را به جلو می برد. کوک، 78 ساله، که در سال 2007 توسط ملکه الیزابت دوم به دلیل خدماتش در معماری به عنوان شوالیه شناخته شد، می‌گوید: می‌خواهم آن را ناراحت‌کننده کنم - برای یک معمار خسته‌کننده، برای کسی که می‌خواهد ساختمانش قابل پیش‌بینی باشد.

کوک یکی از بنیانگذاران مجموعه Archigram (مخفف تلگرام معماری)، همراه با گروهی متشکل از شش معمار بریتانیایی مجله همنام را در سال 1961 آغاز کرد و فضایی برای ایده های جایگزین ایجاد کرد. تاریخچه جهانی معماری (2007): به چالش کشیدن شبکه ایجاد شده توسط لوکوربوزیه، متون، کلاژها و طرح های کمیک آرشیگرام بر استفاده از هر چیزی به جز زوایای 90 درجه تأکید داشتند و انحنا و پیچش خطوط مستقیم لوکوربوزیه را مضمون می کردند. . آرشیگرام چشم‌اندازهایی از شهرهای پیشرفته با تکنولوژی ارائه کرد که روی چهار پا راه می‌رفتند، شهرهای پلاگینی که می‌توانستند روی هم چیده شوند و مانند طناب‌هایی در یک پریز تغییر کنند، و شهرهای فوری که می‌توانستند به داخل پرواز کنند و مانند گل‌های بهاری در دستان هر مشتاقی جوانه بزنند. معمار، منتقد یا ستایشگر.

انواع سرخس در فضای باز

کامپوزیت آرکادیا

وقتی در دهه 80 با آثار آرشیگرام آشنا شدم، احساس می‌کردم که دارم کتاب 1984 جورج اورول را می‌خوانم. کار آنها گفتمانی بود درباره جریان‌های متعدد، از جمله هنر، تئاتر، حتی روزنامه‌نگاری. با پیتر شما فقط در مورد معماری صحبت نمی کنید. آکشات بات، مدیر استودیو دیسیپلین معماری، می‌گوید: او دیالوگی‌ای را به روی میز می‌آورد که درباره «ایسم» نیست و زمانی است که معماری شروع به صحبت با بیرون می‌کند.

پس جای تعجب نیست که در برج های دامستد (1993) کوک هرم را بر سر خود می چرخاند: نوک آن پایه ای برای یک ساختمان هشت طبقه می شود. او در مجموعه شهر Skywaft (1984-1985)، با ساختارهای نیمه اسکلتی، نیمه گیاهی و بخشی در آسمان خود، مفاهیم فرم را به چالش می کشد. در آرکادیا کامپوزیت (1982) حس تئاتر وجود دارد، جایی که تکه‌های چند پروژه به منظره‌ای تبدیل می‌شوند تا پرچین‌ها، پرده‌ها و گنبدها را بالا ببرند و راه‌حل‌های بی‌نهایتی را برای زندگی شهری ببافند.

موزه هنر گراتس؛

برای جریان اصلی راحت است که معماران خاصی را به عنوان هنرمند یا دانشگاهی کنار بگذارند. اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی رویاپردازان شروع به ساختن می‌کنند، وقتی به موقع و با بودجه می‌سازند؟ برای ما، من، رم کوهلاس یا زاها حدید (شاگرد کوهلاس)، مهم است و همان تجارت است. ما باید توالت و خانه بسازیم و علاقه مندیم که آب خارج نشود. اما گفتگوها مفصل تر است. کوک می‌گوید این در مورد گسترش واژگان معماری است.

در زمانی که کوک رئیس دانشکده معماری بارتلت لندن بود، شروع به ساخت اولین پروژه خود کرد. در سال 2003، کوک 67 ساله به همراه هموطن خود کالین فورنیه، Kunsthaus یا موزه هنر گراتس را در اتریش ساخت. گالری هنری عمومی با پوست شیشه‌ای بی‌شکل، آبی شفاف، نازل‌های آفتاب‌گیر و نمای ارتباطی خود، به‌خوبی در محل قرار دارد و به ساختمان‌های سنتی اطراف چشمک می‌زند. یک شفت شیشه ای که در بالای ساختمان قرار دارد، منظره ای پانوراما از شهر را ارائه می دهد، که بازتاب برج کوک مونترال (1963) است که در نمایشگاه دهلی نیز به نمایش گذاشته شده است. او اعتراف می کند که بسیاری از مردم محلی از Kunsthaus متنفر بودند. اما پس از اتمام آن، وقتی ساختمان را تجربه کردند، آن را دوست داشتند. اکنون روی تمبرهای پستی آنها، روی شکلات ها و سایر محصولات وجود دارد. او می‌گوید که به این دلیل است که این یک ساختمان Archigram است.

در حال حاضر، کوک سرپرست استودیو CRAB (دفتر معماری کوک روباتام) در لندن به همراه گاوین روباتام است. در ساختمان‌های نهادی آنها - دانشکده معماری عابدیان، دانشگاه باند، استرالیا، و بخش‌های حقوق و مدیریت مرکزی، دانشگاه اقتصاد و تجارت وین - تجربه آنها به عنوان معلمان دانشگاه، پروژه‌ها را نشان می‌دهد. با بیش از 45 سال تدریس در دانشکده‌های معماری، و گاوین نیز در آن‌ها تدریس و تحصیل کرده است، طبق قوانین پیش نرفتیم. ما حکایت هایی را با هم رد و بدل کردیم، مانند «آن اتاق کودک را به خاطر بسپار»، «آن اتاقی که می توانستی در آن بخوابی». بنابراین فضاها از سر ناچاری ساخته شدند، از جمله فراهم کردن زمینه برای فرار. کوک می‌گوید: شما یک استاد خسته‌کننده دارید و متعجب هستید که چگونه می‌توانم بیرون بیایم. معماری کاری است که با پتانسیل زندگی انجام می دهید.

برج های دامستد، آبرنگ

نقاشی های کوک از درک شهر و محیط آن می آیند. در حین طراحی مجموعه برج‌های خود، او معمولاً چندین بار از یک شهر بازدید می‌کند تا زمانی که واکنش زمین ساختی و فرهنگی به آن مکان ایجاد کند. پدر و مادرم سربازی بودند و وقتی من بچه بودم زیاد رفت و آمد می کردیم. من در خانه های زیادی زندگی کردم و به همین دلیل به شهرنشینی علاقه مند شدم. در کودکی، وقتی به یک شهر می‌رسید، باید بدانید که چیپس‌فروشی کجاست، ایستگاه اتوبوس کجاست و چگونه به خانه برگردید. سپس متوجه می‌شوید، به‌ویژه در یکی از شهرهای شمال اروپا، که ثروتمندان در غرب و فقرا در شرق زندگی می‌کنند، زیرا باد از این طریق می‌وزد. سپس اگر گذرگاه دریاچه یا رودخانه ای وجود داشته باشد، یک خط راه آهن در نزدیکی آن وجود خواهد داشت و به آرامی شروع به بو کشیدن در اطراف شهر می کنید. این همان vim یا رویکرد طراحی است. شما به نحوه تأثیر روانشناسی های مختلف بر فرهنگ ها علاقه مند می شوید. بدون دانستن این موضوع نمی توان یک نقاشی را انجام داد. به عنوان مثال، در اسلو، رنگ های خاصی وجود دارد که توسط هنرمندان مدرنیست ترجیح داده می شود. دلیلش این است که اینها رنگ هایی هستند که در مزارع خاصی در فلات به دست می آورید، بنابراین واقعیت مکان روی رنگ تأثیر می گذارد و یک رنگ توسط معمار خاصی در ساختمان هایش استفاده می شود. سپس، آب و هوا نیز در انتخاب رنگ منعکس می شود. وین روزهای سرد و خاکستری زیادی را می بیند. بنابراین، در دانشگاه حقوق، من و گاوین فکر کردیم که باید کمی آن را تشویق کنیم و رنگ‌آمیزی کنیم. کوک می گوید، امروز، این ساختمانی است که دانش آموزان آن را دوست دارند.

در طول سخنرانی در Gallery Espace، معمار مقیم دهلی، رومی خوسلا، دانشجوی کوک در انجمن معماری لندن، معلم خود را به عنوان تنها معلم جهان در 50 سال گذشته معرفی کرد که بر معماری حدسی تمرکز کرده است. از او یاد گرفتم که می توان آینده ها را اختراع کرد و به آنها ایمان داشت. مجموعه خانه گیاهی کوک (1996) نمونه‌ای است که در آن پوشش گیاهی موذیانه به سمت فضاهای زندگی می‌خزد. می خواستم ایده مسخ را نشان دهم. چگونه می توانم فناوری و طبیعت را با هم ترکیب کنم؟ این در مورد رشد انگور یا کلم نبود، اما آیا می توانید یک وسیله آشپزخانه زیر یک برگ تهیه کنید؟ داریم به شکل‌گیری نزدیک می‌شویم. امروزه، ما در حال تغییر شکل اعضای بدن، نوزادان و گوسفندان هستیم، پس چرا یک سبزی نمی تواند بلندگو باشد؟ او می گوید.

همین تعلیق کفر و ایمان به چیزهایی است که هنوز دیده نشده است که باعث می شود کوک عامل تحریک کننده ای باشد. هنر در معماری و معماری در شهرسازی در معرض خطر است. بحث من برای شهرسازی این است که شما باید فکر جدیدی بیندیشید. متأسفانه، برنامه ریزی اصلی فراتر از قرن 19 حرکت نکرده است. مردم همچنان مسیرهای دوچرخه سواری و پارکینگ زیرزمینی، زمین تنیس و استخرهای شنا را ایجاد می کنند. اما دهلی، به عنوان شهر درختان، پتانسیل عظیمی دارد. او می گوید، تصور کنید ساختمان هایی زیر درختان دارید. از آنجایی که خطوط مرزی در قلب پایتخت دوباره ترسیم می‌شوند، امیدواریم که کسی گوش کند.