نقد و بررسی کتاب 'در آرامش باشید': بخندید ، زیرا پایان کار نزدیک است

سه گانه کیران ناگارکار نامه ای عاشقانه به شهری است که دیگر وجود ندارد. در این رمان آخر ، شانس دوباره روان و ادی را احمق می کند ، اما آنها همچنان شخصیت هایی هستند که از جاذبه سرپیچی می کنند.

داستان روان و ادی در یک شال بمبئی شروع و پایان می یابد. (منبع: آرشیو اکسپرس)

عنوان: روحش شاد
نویسنده: کیران ناگارکار
ناشر: هارپر کالینز
صفحات: 362
قیمت: 599 روپیه

در اوایل فصل دوم روان و ادی ، کیران ناگارکار طرح خود را بیان می کند ، نبض تند و آریتمی فصل قبل و تمام فصل های بعدی را توضیح می دهد:… شانس ، اظهار نظر سرگردان ، برخورد تصادفی اغلب سازهای کم ارزش هستند. شکل و شکل مجدد خطوط زندگی افراد را ایجاد می کند. شکل به معنی کنترل است. زندگی روان و ادی در حال حاضر با انتشار 'آرامش در صلح' ، سه دهه ای که در حال شکل گیری است و بیش از هزار صفحه را شامل می شود ، شکل می گیرد و تغییر شکل می دهد ، به طوری که ایده زندگی با هر شکلی ، اگر کنترل کافی برای شکل دادن به زندگی خود داشته باشیم ، مضحک می شود. اگر این عادت (بد) را دارید که به دنبال درس های زندگی از رمان باشید ، شاید روان و ادی این را به ما بیاموزند: ما باید ، به عنوان شانس ما را احمق می کند ، خندیدن را بیاموزیم. استراحت در آرامش با کلمات [f] alling ... سقوط .. افتادن آغاز می شود. در واقع ، کل سه گانه با سقوط سرنوشت ساز آغاز می شود.

کیران ناگارکار

ویکتور کوتینیو با بازگشت به خانه به بخش مرکزی کار Chawl 17 ، مانند هر عصر ، در زیر بالکن طبقه چهارم پرواتی پاوار مکث می کند تا به سینه های او خیره شود. در این عصر خاص ، او به پسر یک ساله اش رام غذا می دهد و ویکتور ، با ورود ، دستانش را دراز می کند. رام از چنگ مادر خارج می شود و در آغوش ویکتور می رود. نجات جان نوزاد برای ویکتور هزینه شخصی او را به دنبال دارد. او تسلیم حمله قلبی فوری می شود. پسرش ادی روز بعد به دنیا می آید. در همین حال ، رام به روان تبدیل می شود ، بیمه نامه ای که مادرش در برابر چشم بد می گیرد.

هنگامی که استراحت در صلح آغاز می شود ، روان و ادی ، که حق اولویت آنها بدخواهی متقابل است ، در دوستی با یکدیگر یوغ می شوند. مسیرهای آنها در The Extras ، جلد دوم در سه گانه ، که 17 سال پس از جلد اول منتشر شد ، در هم آمیخته می شوند ، زیرا آنها به عنوان کارگردانان موسیقی و طراحان رقص پشت باک باکس آفیس موفقیت Hulla Gulla در بالیوود وارد می شوند. قهرمانان ما ، مردانی که حتی مادرانشان آنها را برای چیزهای خوب فکر نمی کنند ، مورد تقاضا هستند. به زودی روان ، ادی و ترانه سرای باهوش آنها ، اسمان ، ستاره می شوند ، که در روزنامه های روزنامه نوشته شده و شال را برای آپارتمانهایی که در آسمان بالای تپه پالی معلق هستند ، پشت سر می گذارند.

موفقیت رومانتیک همراه با موفقیت حرفه ای است ، زیرا روان با پیتا ، خواهر ادی ازدواج می کند و ادی دوباره با بل ، خواننده ای که او را به خاطر بازی دوست داشتنی نیپان دریای جاده ترک کرده بود ، تلاش می کند. البته نمی تواند دوام بیاورد. در گرد و غبار دره های چمبال ، در میان داکویت های سخت آن ، روان و ادی همه چیز را از دست می دهند. آنها دوباره خود را در شال می بینند ، یک بار دیگر بیکار ، یک بار دیگر بازنده. سرنوشت همواره دست بدی می دهد ، اما روان و ادی مانند سینه های پارواتی که ویکتور را جادو کرده و باعث جرقه زدن کل این شبانگ شده اند ، مانند ارتعاشات بی رمق و بی رحم باقی می مانند.

سقوط از ارتفاعات آسمانی بالیوود به اعماق موفیتی انتقال اجساد سریع پوسیده به تشییع جنازه ، روان و ادی خدمات Om Shanti Shanti Shanti Antim Yatra را راه اندازی می کنند ، نامی به همان اندازه سنگین که چرخ دستی که روان و ادی برای حرکت اجساد از آن استفاده می کنند. این دو نفر ، از قضا ، زندگی جدیدی یا حداقل احیای هدف را ارائه می دهد. تا زمانی که آنها توسط یک مشتری مرموز و پولدار استخدام می شوند.

به نوعی ، سه گانه روان و ادی داستانی تاریخی است ، مانند کوکولد ، رمانی که در قرن شانزدهم اتفاق می افتد و بر ناگارکار جایزه ساهیتیا آکادمی را دریافت کرد. سه گانه نامه ای عاشقانه به شهری است که دیگر وجود ندارد. روان و ادی ، که دو سال پس از شورش های بمبئی در سال 1992 منتشر شد ، اساساً نسبت به شهر و امکانات تصور و ایجاد زندگی خود برای مردم آن خوشبین است. ناگارکار کمی شبیه به خورخه آمادو ، نویسنده برزیلی است ، که می تواند کمدی بی نظیر و امیدواری را در جایی پیدا کند که دیگران فقط فقر ، شرارت و بدبختی را بیابند. راوان و ادی به دورانی برمی گردند که راست هندوها دلقک های نیمه شلوار بودند ، زمانی که موسیقی فیلم هندی به همان اندازه شهری و پیچیده از کول پورتر بود ، زمانی که بمبئی شهری بود که در آن خیال پردازی می شد.

متأسفانه ، آرامش در آرامش ، رمانی بسیار ضعیف تر از روان و ادی است. ناگارکار با ویرایش که مانع از تکرار تصاویر و عبارات حیوان خانگی نمی شود ، کمک نمی کند. با بررسی واقعی که به خطاهای picayune اما شل و ول اجازه می دهد تا متن را مطالعه کنند - Alpha Romeo؛ اینجا اینجا؛ ایروین برلین (این آلفا است ؛ بشنو ، بشنو و ایروینگ). استراحت در صلح نیز با طرح نقشه ، مانند یک فیلم هندی پر از بار ، که ترجیح می دهد در یک سکانس اکشن دیگر ، یک پیچ و تاب دیگری ایجاد شود ، نه یک شخصیت. انتقاد عجیب و غریبی است که باید در مورد راوان و ادی با ارادت به شخصیت و آرزوی عجیب و غریب بودن شخصیت انجام شود. با این وجود ، مقاومت در برابر روان و ادی سخت است ، دوست نداشتن آنها ، و تشویق نکردن سخت است وقتی که مانند شخصیت های کارتونی پس از صاف شدن توسط سندان ، شکل خود را باز می یابند. مطمئناً این پایان کار نیست. آیا شخصیت هایی که از جاذبه سرپیچی می کنند واقعاً می توانند سقوط کنند؟

شوگات داسگپتا منتقدی است که در دهلی زندگی می کند