طعم های اولیه: چه چیزی کلید جذابیت غذای کنگونادو را حفظ می کند؟

غذای کنگونادو آشپزی از ترور است که ریشه در ترکیبات بومی دارد.

غذای کنگونادو نقطه مقابل کاملی برای تند بودن غذاهای چتیار ارائه می دهد.

در غرب تامیل نادو ، منطقه ای که به کنگونادو معروف است-شامل اوتی ، کویمباتوره ، پولاچی ، اودومالپت ، آویناشی ، پالادام ، کارور ، ایرود ، آتور ، سالم ، پالانی ، متتور و دارماپورام-به دلیل سنت های آشپزی تنگ و قرنیه چشم جدا از هم متمایز است. از مواد خوب

غذاهای واقعی کنگو محدود به آشپزخانه های خانگی چیزی است که اکثر رستوران ها به ندرت تجربه می کنند. من این شانس را دارم که از این غذاهای کم نماینده در جشنواره کنگونادو که توسط پارک هایت چنای در رستوران آن ، در آن سوی مادراس برگزار می شود ، استفاده کنم.

سرآشپز آن Balaji Natarajan بومی ایرود است و منطقه را از نزدیک می شناسد. در حالی که منوی جشنواره را تهیه می کرد ، او از زمانی که در روستای خود گذراند ، الهام گرفت. غذایی که آنجا خوردم در ذهنم حک شده است. او قول می دهد آنچه در بشقاب شما قرار دارد واقعیت داشته باشد.

شربات زنجیره ای ناناری ، ریشه گیاهی محلی و لیموترش ، اولین کسی است که وارد می شود. غذاهای اولیه شامل murungai keerai paniyaram ، پیراشکی برگ مورینگا با سطح سرخ شده ، puziyampatti parappu vadai یا حبه های نخود فرنگی زرد رنگ ، و مرغ سرخ شده Pallipalayam kozhi یا دم کرده با فلفل قرمز قرمز ، سیر ، رازیانه و سایر ادویه جات ترشی جات.

درختی با گلهای صورتی کوچک

در میان غذاهای اصلی ، من عاشق پری چرب مرغ روستایی به سبک خانه هستم ، nattu kozhi kozhambu ، تهیه شده با موسیر ، گوجه فرنگی و رب نارگیل. این به خوبی با دوبله kambu (ارزن مروارید) من جفت می شود. کاری کازامبو ، کاری گوشت بره ای پخته با دانه های گشنیز ، سیر ، فلفل قرمز ، زنجبیل ، موسیر و ادویه جات ترشی جات ، به طور ذوب کننده ای لطیف است و از ویژگی های روستای بومی نطاراجان ، ساتیامنگالام است.

کاری گیاهی با طعم ملایم خود را حفظ می کند و به مواد اجازه می دهد تا بدرخشند. Keerai vadhkkal ، خورشتی که از انواع اسفناج محلی ، گوجه فرنگی و سیر کوبیده شده تهیه می شود ، آشپزی ساده و متمرکز بر مواد اولیه آشپزی کنگو را کاملاً تجسم می بخشد. من همچنین طعم کوتو ، یک لوبیا سبز و کاری از عدس را که در عروسی های کنگو به عنوان de rigueur در نظر گرفته می شود ، مزه می کنم و poondu kozhambu ، یک غذای اصلی سیر و تمر هندی.

گیاهانی شبیه آلوئه ورا

اگر کنگونادو یک غذای اصلی برنج دارد ، آن arisi parappu sadam است ، یک غذای برنج شبیه پلوئو و عدس با خردل ، فلفل قرمز و سیر. در منوی نطاراجان نیست. در عوض ، او به من خدمت می کند. برنج گل چنار خیره کننده است: برنج دانه کوتاه به نام پونی ، بادام زمینی ، موسیر و نارگیل خشک شده به دلیل قابض بودن فلفل گل موز ایجاد می شود.

دسر ستاره ای به نام elaneer payasam است ، معجونی آمبروسیال از آب نارگیل و شیر نرم که با هل خرد شده ادویه شده و دوبار جوشانده می شود تا پیچیدگی بی نظیری به دست آورد. شیرین مخملی و کاملاً فاقد چربی مانند ابریشم روی زبانم می چرخد. من متقاعد شده ام که این دلیل واقعی ساختن نارگیل توسط خدا است.

کنگونادو عاشق ارزن خود است. کوفته ارزنی به نام کالی معمولی این منطقه است. ارزنها را در یک گلدان گل خیس کرده و بخارپز می کنند و از یک ملاقه بزرگ برای خرد کردن آنها استفاده می شود. خمیرهای ادویه و پودیس با دست کوبیده شده ، سازنده اکثر غذاهای کنگو هستند. سطح ادویه جات کاهش می یابد و گوشت به ندرت ترشی می شود. گوجه فرنگی تارت برای تیز کردن کاری استفاده می شود و موسیر در اکثر غذاها نقش اصلی را ایفا می کند. نطاراجان می گوید این غذای ساده از روستا است ، مستقیماً از یک گلدان گلی.

Jacob Sahaya Kumar Aruni ، که به طور گسترده در سنت های آشپزی Kongunadu تحقیق کرده است ، نقش مهمی در احیای این غذاها دارد. اگرچه سرآشپز به طرز غم انگیزی درگذشت ، رستوران او ، Jacob's Kitchen ، هنوز هم اجرای وفادار از آثار کلاسیک کنگو را ارائه می دهد. یک سواری 30 دقیقه ای با تاکسی مرا به غذاخوری بدون حاشیه می برد. من از فضای داخلی تا حدودی مرتب ناراحت نیستم. هیچ چیز نمی تواند حواس را از بشقاب من منحرف کند.

یک کاسه بخار از چوب طبل و عدس تازه ناهار من را شروع می کند. مشتاق امتحان یک غذای سبک مسلمان ، من بریانی قابلمه را سفارش می دهم. جعفر صادق ، یکی از شاگردان سابق یعقوب که اکنون رستوران را هدایت می کند ، به من می گوید که این تخصص دارماپورام است. ما از برنج samraga samba دانه کوتاه ، یک مخلوط مخصوص گارام ماسالا و اندازه گیری دقیق 3: 2 زنجبیل و سیر استفاده می کنیم. پس از پخت ، بریانی را به مدت 20 دقیقه در یک گلدان گلی قرار می دهیم. من با کمی حلوا کومبا ، یک دسر تیره از شیر ارزن ، آرد برنج ، قیمه و شکر ، به پایان می رسانم.

گونه های گل رز با عکس

بنابراین چه چیزی کلید جذابیت غذای کنگو را در خود دارد؟ این غذا قبل از هر چیز غذای ترور است که ریشه در ترکیبات بومی دارد: ماهی برکه و مرغ روستایی. ریزومهایی مانند ناناری و زردچوبه ؛ کوپرا یا نارگیل خشک ؛ روغن زنجبیل ؛ کللو یا گرم اسب (معمولاً برای تهیه رزم استفاده می شود) ؛ برنج دانه کوتاه مانند پونی ؛ و طیف وسیعی از سبزیجات پرورشی و علوفه ای فصلی.

مقایسه با غذاهای محبوب چتیار اجتناب ناپذیر است. سرآشپز پراوین آناند از داکشین ، که به تازگی برای کار خود در احیای دستور العمل های از دست رفته در جنوب هند برنده جایزه یک عمر دستاورد شده است ، غذاهای چتیار را تکامل یافته تر می داند. غذاهای کنگو خوشمزه هستند اما ادویه در غذاهای Chettiar بیشتر تصفیه شده - و بنابراین برتر است -.

بیشتر بخوانید

• حلیم ، یک غذای کلاسیک ماه رمضان درست کنید
• سرخپوستان عاشق انواع گوشت هستند: این چیزی است که یک نظرسنجی RGI می گوید
• هفته خود را با این دستور شیرینی خوشمزه انبه آغاز کنید
• Sidharth Malhotra در دهات دهات ، غذای گیاهی سالم ، گلاب جامون و ترشی: مصاحبه FOODie
• Mighty Small Cafe and Bar Food Review: چگونه در دیدارهای خانوادگی در یک مرکز خرید در Noida زنده بمانیم

برای من ، غذای کنگو نقطه مقابل کاملی برای تند بودن غذاهای چتیار ارائه می دهد. طعم آن غنی است اما سنگین نیست ، یک یافته عالی برای طرفداران غذای سالم است. چیزی که من بیشتر در مورد غذاها دوست دارم اعتماد به نفس آرام و ویژگی های اصلی آن است. این به من یادآوری می کند که در این دنیای دیوانه ، زمانی همه چیز ساده تر بود و مردم رابطه نزدیکی با این سرزمین داشتند.

راتنا راغندان ، که یک تجارت صادراتی از محصولات نارگیلی را در پولاچی اداره می کند ، دوست دارد در خانه خود جشن های کنگو را طبخ کند. او تصویری عجیب از دوران کودکی خود ترسیم می کند. پدربزرگم ما را تشویق کرد تا باغ گل و سبزی کوچک خودمان را داشته باشیم. ما را برای یادگیری شنا به چاه انداختند و گالن آب نیشکر تازه نوشیدیم.

تنوع غذاها مستند است که مستند باشد. در تاریکی محو شد ، این خطر برای همیشه برای ما از بین می رود. کامالیکا کریشمی ، وبلاگ نویس غذا ، که چند سال پیش با جیکوب در کارگاه کنگو شرکت کرد ، برخی از دستور العمل های خود را با من به اشتراک می گذارد. او معتقد است که ظروف مانند کالی در حال ناپدید شدن هستند زیرا ساختن آنها برای مردم دشوار است.

این چه نوع ساکولنت است

تعداد انگشت شماری از رستوران های محلی که غذاهای کنگو تهیه می کنند ، امیدی را ارائه می دهند. Sabita Radhakrishna ، نویسنده ای که در کتاب Annapurni: Heritage Heritage from Tamil Nadu فصلی را به دستور العمل های کنگو اختصاص داده است ، خوردن غذا در رسام در چنای را توصیه می کند. آناند برای هتل Junior Kupanna ضمانت می کند ، در حالی که راغندان به یک رستوران کوچک و خانوادگی با نام Valarmathi Kadai در Coimbatore قسم می خورند.

در حال حاضر این غذای مقدمه ای خوبی برای غذاهای کنگو با برخی از غذاهای زیبا است. آنقدر مرا مجذوب کرد که در یکی از غذاهای کمتر شناخته شده جنوب هندوستان ، که اغلب توسط همتایان مشهور خود تحت الشعاع قرار می گیرد ، شیرجه بزنم.