مسائل ذهنی: زمان صحبت های سخت است

هنگامی که به کودکان می گویند برای لمس یا بوسیدن آنها نه می گویند ، به آنها احترام بگذارید و به آنها پیامی بدهید که باید به انتخاب ها توجه شود

ما باید به کودکان کمک کنیم کلمات توهین آمیز را تشخیص دهند ، و مگر اینکه معنای این واژه ها را به آنها بگویید ، آنها یا خیلی دیر متوجه می شوند یا از منبع خارجی غیرقابل اعتماد و بدون سانسور مانند وب مطلع می شوند. (عکس: Getty Images/Thinkstock)

به خاطر دارم که در همان سال هنگام سفر به دوبی برای آوردن سال نو با دوستانم ، وقتی روزنامه را برای مطالعه در مورد نیربهایا برداشتم ، راحت نشستم. زمان به من اجازه داد تا تک تک جزئیات پرونده را بخوانم ، و آن روز در آن ساعت مشخص ، چیزی در درون من به عنوان یک زن مرد.

بارها و بارها این احساس نگران کننده هنگامی ایجاد می شود که اخبار وحشتناکی از تجاوز ، تجاوز ، اقدامات غیرقابل تصور و غیر انسانی گزارش شود. من مطمئن هستم که تنها نیستم زیرا احساس می کنم پرونده حتراس برخی از این زخم ها و نگرانی ها را برای شما نیز باز کرده است. چرا چنین استثمار ویرانگر و جبران ناپذیری از احترام و زندگی اولیه بشر؟ احساس ناآرامی کافی نیست. ماه ها طول می کشد ، تحقیقات ، سیاست های مفصل ، نسخه ها و احکام پیش از آنکه شاهد عدالت و چراغی در این زمینه باشیم.

من می خواهم روی آنچه می توانیم برای کمک و کمک انجام دهیم تمرکز کنم نشانی این در سطح خرد من معتقدم که می توانیم از خانه شروع کنیم. در دسترس بودن رسانه های اجتماعی ، فناوری اطلاعات ، افزایش سرخوردگی و مکالمات مانع در خانه باعث شده است که کودکان در معرض کلماتی مانند تجاوز ، تجاوز جنسی ، خشونت و استثمار قرار گیرند. این ممکن است عمدی نباشد ، اما می توان با قصد از آن استفاده کرد.

من همیشه معتقد بودم که والدین می توانند ملایم ترین و معتبرترین منابع اطلاعاتی برای کودکان باشند. ما می توانیم نسل های آینده را بیشتر از نمرات مدرسه در معرض دید ، راهنمایی و آموزش قرار دهیم و به کالج های Ivy League برسیم و سالانه بسته های قابل توجهی کسب کنیم. شاید این زنگ خطری برای ما والدین باشد که سخت کوش بودن را در نظر بگیریم ، از سطح عمومی شروع کنیم و یک سیستم ارزشی را در کودکان ، نوجوانان و جوانان ایجاد کنیم تا نگرش های جمعی را تغییر دهیم.

این احتمالاً یکی از وحشتناک ترین مکالمات برای والدین است ، و بنابراین نیاز مبرم به گفتگوهای همدلانه و دست نگه داشتن یکدیگر به عنوان جامعه ای از مراقبین وجود دارد تا راهنمای موثری برای فرزندان ما باشد. ترس ، نگرانی و دلهره از طرف ما قابل درک است ، اما آمادگی و پیشگیری ریشه در اطلاعات و آموزش دارد.

این بحث فقط برای دختران نیست. پسران نیز نقض می شوند. جنبه دیگری که باید به آن فکر کنیم این است که آیا فرزندان ما قربانی هستند یا مرتکبین ، آنها ناامن هستند و نیاز به راهنمایی دارند.

بر اساس گزارش NCRB از سال 2016 ، در مجموع 2.90 میلیون نفر مفقود شده اند که 1.74 میلیون نفر آنها زن بوده اند ، که مردان ناپدید شده را به 1.16 میلیون نشان می دهد. هر 16 دقیقه یک مورد تجاوز جنسی در هند رخ می دهد. از نظر آماری 43 درصد قربانیان در هند خردسال هستند و 5 درصد زیر 12 سال سن دارند.

حشره بچه های زمین

این دلیل کافی برای ماست که زندگی را با این توهم متوقف کنیم که برای ما اتفاق نخواهد افتاد و ذهنیت مختل شده که فقط دختران آسیب پذیر هستند. ما معتقدیم که ما در فاصله ایمن قرار داریم زمانی که در اغلب موارد مجرمان برای قربانیان شناخته می شوند ، اعضای خانواده یا دوستان خانواده هستند که به خوبی در زیر بینی ما به فرزندان ما دسترسی دارند.

یا ما فقط از صحبت در مورد واقعیتهای ناخوشایند ناراحت هستیم و از خطری مهم که بیش از آنچه فکر می کنیم در کمین است صحبت می کنیم؟ به عنوان والدین ، ​​زمان آن فرا رسیده است که تخیلات ، تردیدها ، قید و شرط های خود را کنار بگذاریم و با آرامش و در عین حال قاطعانه در مورد مفاهیم حقوق ، رضایت و سوء استفاده با فرزندانمان صحبت کنیم. لطفاً بدانید که تنها آموزش به فرزندان ما ابزارهایی می دهد که قبل از دیر اقدام کنند ، از صدمه دیدن جلوگیری کنند ، حقوق و آزادی را حفظ کنند.

زودتر در مورد رضایت و انتخاب صحبت کنید. مهم است که ایده رضایت را هم برای پسران و هم برای دختران مطرح کنیم. مکالمات مداوم در مورد لمس خوب و لمس بد ، یادآوری احترام به کلمات نه انجام ندهید و به حریم خصوصی ، جسمی و احساسی احترام بگذارید یک مکالمه مهم است. ما باید از این قوانین پیروی کنیم.

ارسال تصاویر کودکان بدون رضایت آنها ، صحبت در مورد مواردی که والدین در مورد بدن کودکان خنده دار می دانند ، به اشتراک گذاشتن حکایات خصوصی از نظر خصوصی با دوستان و خانواده بدون رضایت آنها ، به آنها پیام می دهد. به زودی چنین گفتگوهایی به بخشی از گروه های چت آنها تبدیل می شود و در اتاق رختکن بچه های دیگر را هدف قرار می دهند.

وقت آن است که والدین باهوش و ملاحظه ای باشید. (منبع: Getty Images/Thinkstock)

هنگامی که به کودکان می گویند برای لمس یا بوسه نه می گویند ، به انتخاب آنها احترام بگذارید و به آنها پیامی بدهید که باید به انتخاب ها توجه شود.

در صورت تخلف ، سریعاً به آدرس مراجعه کنید. ما باید اقدامات آموزشی انجام دهیم نه تنبیهی. اغلب اوقات ، کودکان نمی توانند پیش بینی کنند که اعمال و سخنان آنها چه می تواند منجر شود. از آنها بخواهید فکر کنند ، آنها را تشویق کنید تا با شما صحبت کنند و اقدامات ترمیمی انجام دهند ، آسیب های وارد شده را ترمیم کنید ، عذرخواهی کنید و مسئولیت را بر عهده بگیرید.

نوجوانان و جوانان

در این سن ، تمرکز بر رضایت باید قبلاً القا شده و ارزش قائل شود. بازیهای مختلف لمسی مانند ضربه زدن پسران به یکدیگر در ناحیه تناسلی و فشار دادن نوک سینه یکدیگر ، دخترانی که دامن یکدیگر را بلند می کنند یا سیلی می زنند به عنوان یک خوشحال به نظر می رسد. ما باید در مورد چگونگی تأثیر این بازی ها بر دیگران صحبت کنیم و مفهوم همدلی و ناراحتی را مطرح کنیم ، که نقض هرگز خنده دار نیست. این پسرها پسر نیستند یا دخترها دخترها را مورد آزار و اذیت قرار می دهند ، این آزار و اذیت است و گاهی اوقات در صورت عدم بررسی می تواند صدمات جسمی و روحی قابل توجهی به هر دو وارد کند.

انتخاب های شخصی ، بدن ، اندام خصوصی ، رابطه جنسی و جنسی را به طور مداوم به آنها یادآوری کنید. س questionsالاتی از این قبیل بپرسید ، چگونه می دانید که شریک زندگی شما آماده بوسیدن شما است یا خیر؟ و فکر می کنید چگونه می توانید تشخیص دهید که یک دختر (یا پسر) به شما علاقه دارد؟ اگر همسرتان نه گفت ، چه می کنید؟ درباره اجازه گرفتن برای بوسه یا لمس شریک ، و نحوه کنار آمدن با ناامیدی یا رد پیشنهاد او. این زمان بسیار خوبی برای توضیح رضایت مشتاقانه است. توضیح دهید که فقط بله به معنی بله است. منتظر نمانید تا شریکتان نه بگوید و به دنبال رضایت باشید.

محیط های تفکیک شده جنسیتی اغلب صحبت های آشغال را تشویق می کنند. کودکان در اتاق خواب ، رختکن ، رختکن استخر به مکالمات زیادی می پردازند که طبیعت خصوصی دارند. می توانم به شما اطمینان دهم ، چندین نفر این کار را می کنند بدون اینکه حتی معنی کلمات به کار رفته را درک کنند.

گیاه آویزان با گل های نارنجی

ما باید به کودکان کمک کنیم کلمات توهین آمیز را تشخیص دهند ، و مگر اینکه معنای این واژه ها را به آنها بگویید ، آنها یا خیلی دیر متوجه می شوند یا از منبع خارجی غیرقابل اعتماد و بدون سانسور مانند وب مطلع می شوند.

به فرزندان خود بگویید که صرف نظر از موضوع یا احساس در مورد آن ، آنها می توانند با شما صحبت کنند. اینها به ما فرصت می دهد تا ارزشها و نگرشهای احترام و برابری را القا کنیم ، که کلمات نیز می توانند توهین آمیز باشند و تمرین مهربانی و همدلی بزرگترین نشانه بزرگ شدن است.

مردانگی را دوباره تعریف کنید

ما باید در مورد معنای مردانگی با پسران و دختران صحبت کنیم. برخی از ایده های شلخته مردانگی و بیان کج آن را به چالش بکشید ، آنچه را که در مورد مردانگی به آن احترام می گذارید و تصور آن را از خشونت ، پرخاشگری و نشان دادن قدرت دور می دانید ، بیان کنید.

این احتمالاً یکی از مهمترین بحثهایی است که هرگونه تغییری در ذهن نسلهای آینده ما ایجاد می کند.

در سفرها ، مهمانی ها ، وقتی نظارت بزرگسالان وجود ندارد ، در مورد مرزها صحبت کنید

ما فقط در حال تفریح ​​بودیم اغلب می تواند از کنترل خارج شود. اطلاع رسانی و آماده سازی کودکان بدون هیچگونه اطلاع قطعی در مورد مواردی که ممکن است با نوشیدن ، مواد مخدر ، نوشیدنی های تند ، تنهایی در اتاق ، پارکینگ خودرو ، تجاوز خرما ، شریک مست یا دوست یا کسی که در حال تهیه است ، ضروری باشد. پیشرفت های غیر ضروری و ناخواسته در آنها. مرزها و رضایت را به آنها یادآوری کنید ، حتی اگر در یک رابطه جدی هستید. در صورتی که مشکلی پیش بیاید ، بچه ها را با گزینه هایی برای یافتن زمین امن آماده کنید. این همچنین به معنای معرفی ایده عدم تماشا و درخواست کمک برای دوستی است که ممکن است در مشکل ببینند.

مکالمات مربوط به اجازه و حریم خصوصی باید سازگار باشد. (منبع: Getty Images/Thinkstock)

مکالمات مربوط به اجازه و حفظ حریم خصوصی باید ثابت باشد ، حتی اگر بچه های ما چشم های درشت خود را با گفتن دوباره نه باز کنند! آنها باید حافظه شنوایی را توسعه دهند ، یک صدای درونی که مرزها و احترام ، رضایت و احتیاط را به آنها یادآوری می کند و بنابراین ، والدین ، ​​لطفاً پافشاری کنید!

این نه تنها به نفع آنها خواهد بود ، بلکه اگر این ایدئولوژی به گفتگوی جدید تبدیل شود ، یک روند جدید جالب ، فشار همسالان جدید ، برای احترام گذاشتن و رعایت رضایت ، ممکن است به تغییر دنیایی که فرزندان ما در آن زندگی می کنند ، امیدوار باشیم.

(نویسنده یک روانشناس و روان درمانگر مستقر در بمبئی است)

حشره سیاه بلند با بال