محدودیت های همه گیر یک مزیت تجاری برای برخی از زنان عراقی است

مشارکت نیروی کار زنان در عراق بسیار کم است. طبق گزارش سازمان ملل متحد ، از سال 2018 ، تنها 12.3 درصد از زنان در سن کار شاغل بوده یا به دنبال کار بوده اند.

فاطمه علی در آشپزخانه خانه اش در بغداد ، عراق غذای آماده با بشقاب پنیر آماده می کند. (عکس AP/خالد محمد)

فاطمه علی در سال آخر تحصیل خود برای تبدیل شدن به یک متخصص تجزیه و تحلیل پزشکی بود که عراق در مارس قرنطینه کامل را اعمال کرد.

او که مجبور بود در خانه بماند ، روزهای خود را در شبکه های اجتماعی گذراند و به دنبال کاری بود که بتواند با وقت خود انجام دهد.

سپس ایده ای به ذهنش خطور کرد: شش سال پیش ، وی در برنامه تبادل رهبران جوان از آمریکا دیدن کرد ، او و سایر دانش آموزان از یک کارخانه پنیر ورمونت دیدن کردند که در آن بشقاب های پنیر قدیمی روی تخته های چوبی نمایش داده شد و به نظر می رسید شبیه نقاشی است.

خوشم آمد. با خودم گفتم چرا اولین نفری نیستم که این کار را در بغداد انجام می دهم؟

او یک دوره تجارت آنلاین رایگان گذراند و روی پنیرها و بشقاب های چوبی موجود در پایتخت عراق تحقیق کرد.

ماه ها بعد ، علی 22 ساله با موفقیت تخته پنیر خود را بازاریابی می کند ، درآمد کمی اما ثابت دارد و بیش از 2000 فالوور اینستاگرام جمع آوری می کند.

تعداد فزاینده ای از زنان عراقی از محدودیت های همه گیر برای ایجاد مشاغل خانگی استفاده می کنند. این راهی برای دور زدن تبعیض و مزاحمت هایی است که اغلب با کار در جامعه محافظه کار تحت سلطه مردان در عراق ایجاد می شود و با بدتر شدن اقتصاد درآمد اضافی را به همراه دارد.

در یکی از روزهای اخیر در آشپزخانه اش ، علی در مورد صحبت از رویاهای بیشترش پنیر ، میوه خشک و آجیل را برید و مرتب کرد. او می خواهد به مدرسه آشپزی در خارج از کشور برود و یک روز در عراق مدرسه ای برای کسانی که مانند من آشپزی را دوست دارند باز کند.
این تازه شروع کار است. او گفت که من هنوز خودم را توسعه می دهم. شعار روی تیشرت بنفش او اعلام کرد: 'باید خودت را دوست داشته باشی'.

روان الزبیدی ، شریک تجاری یک سازمان غیردولتی عراقی که از شرکت های نوپا و کارآفرینان جوان حمایت می کند ، گفت که از زمان شروع این بیماری همه گیر مشاغل خانگی از جمله افزایش تحویل غذا ، شیرینی ، لوازم جانبی ، قلاب بافی و گلدوزی افزایش چشمگیری داشته است. به

او گفت که این راه حلی برای موانعی است که زنان عراقی هنگام تلاش برای یافتن شغل با آن روبرو می شوند و از زنانی که شوهران یا پدرانشان اجازه کار به آنها نمی دهند ، اشاره می کند ، همکاران مرد بدون حمایت ، تبعیض و فقدان فرصت های شغلی.
روان گفت که برخی از زنان عراقی نمی توانند شغلی پیدا کنند زیرا خانواده ها یا شوهران محافظه کار معتقدند که صحبت کردن مستقیم زنان با مردان دیگر در شغل برای آنها شرم آور است.

مشارکت نیروی کار زنان در عراق بسیار کم است. طبق گزارش سازمان ملل متحد ، از سال 2018 ، تنها 12.3 درصد از زنان در سن کار شاغل بوده یا به دنبال کار بوده اند.

تامارا امیر ، که یک صفحه فیس بوک را آموزش می دهد تا زنان عراقی را در مورد حقوق خود آموزش دهد ، گفت که روزانه ده ها تماس از زنانی که در محل کار با آزار جنسی مواجه هستند دریافت می کند. اغلب ، آنها احساس می کنند باید در قبال کار یا پیشرفت ، چیزی به رئیس مرد خود بدهند.

والدین علی از مشاغل خانگی او حمایت کرده اند ، که به گفته وی امنیت بیشتری دارد و به این معنی است که مجبور نیست بیرون برود و با مردم در تماس باشد.

گل سفید با گلبرگ های نازک بلند

مادرش به او در تهیه محصولاتش کمک می کند و علی با یک برنامه تحویل محبوب همکاری کرد.
در ابتدا ، او حداکثر دو سفارش در هفته دریافت می کرد. حالا او به سختی می تواند با سفارشات متعددی که هر روز دریافت می کند ، پیش برود.
مریم خرججیان ، 31 ساله ارمنی-عراقی ، به مدت 7 سال به عنوان دستیار اجرایی در یک شرکت مهندسی کار کرد.
او در اواخر سال 2018 کار خود را رها کرد و احساس کرد که شغلش به جایی نمی رسد و مشاغل خانگی خود را با فروش لوازم جانبی دست ساز با الهام از اجدادش شروع کرد که قبلاً به عنوان نجار کار می کردند.

او تجارت خود را خزر - ارمنی برای هنر برش فلزات و چوب - با شعار 'داستان بپوش' نامید ، زیرا طرح های خزر بر اساس داستان گویی و ایجاد ارتباط احساسی با مشتریان است.

او شروع کندی را شروع کرد. حواس پرتی مانع شد. اما این بیماری همه گیر او را مجبور به تمرکز کرد و روی طرح ها و تکنیک های جدید در طول منع رفت و آمد کار کرد. حرکت به سمت خرید آنلاین به کسب و کارش کمک کرد تا به شکلی که تصورش را نمی کرد پیشرفت کند.
خزرجیان گفت ، آنلاین تنها راه برای دسترسی به مشتریان بود و آنها نیز به نوبه خود به هنر من وفادارتر و مطمئن تر شدند ، زیرا آنها چیزی را امتحان می کنند بدون آنکه آن را امتحان کنند.

او گفت که کرونا وحشتناک است ، اما برای کسانی که می توانند از اینترنت استفاده کنند و با مشتریان ارتباط برقرار کنند ، این جنبه مثبت خود را داشت.

سارا النداوی ، 23 ساله ، در رشته مدیریت بازرگانی تحصیل کرده است و ماه ها تلاش کرده است تا شغلی پیدا کند. او یک روز رزومه خود را به یک شرکت ارسال کرد و آنها به من پیام دادند که بپرسند آیا من زیبا هستم و آیا حجاب دارم یا نه؟

شخصی از شرکت دیگری که برای دریافت اطلاعات بیشتر به او مراجعه کرده بود با او تماس گرفت ، سپس به او گفت که صدای دوست داشتنی دارد و از او عکس خواست. او در حال تلاش برای راه اندازی یک تجارت غذا در خانه است اما فاقد سرمایه است.
او گفت که ابتدا باید کار کنم تا پول کافی جمع آوری کنم.