در حالی که اجراهای راملیا عموماً یک سنگر مردانه بود ، امسال تعداد زنان هنرمند افزایش یافته است. هنگامی که یک ایوشما خورانا با لباس متقاطع باز و اوج خود را وارد کرد دختر رویایی ، طرفداران و منتقدان نمی توانستند او را تحسین کنند. با این حال ، اگر به تاریخ بازگردیم ، روند بازی مردان در نقشهای زن برای نقشهایی مانند راملیا ثابت بوده است و به زمان معاصر به
در حالی که اجراهای راملیا عموماً یک سنگر مردانه بود ، تعداد هنرمندان زن در حال افزایش است. کمیته Luv Kush Ramlila (LKRC) ، از بزرگترین و محبوب ترین سازمان دهندگان Ramleela در دهلی قدیم ، شروع به اجرای نمایش های خود در سال 1988 کرد. آرجون کومار ، که مدیریت کمیته را به عهده دارد ، به یاد می آورد: تا سال 2013 ، ما فقط مردان را در نقش های زن بازی می کردیم. راملیا ، چه سیتا ، کایکی یا شورپاناخا. هنرمندان از ورینداوان آمدند و این قطعات را با سهولت زیادی اجرا کردند. با این حال ، اکنون ما شاهد مشارکت بیشتر هنرمندان زن هستیم. وی می افزاید: Ramleela نیز اکنون تجاری تر شده است.
درختان کاج کوچک برای فروش
در حالی که لباس های متقاطع و تراستویسم ممکن است در جامعه هند تابو تلقی شود ، این هنرمندان همیشه به آن به عنوان یک هنر نگاه می کردند. در عصری با امکانات سرگرمی بی پایان ، اجراهای راملیلا بخشی جدایی ناپذیر از این فصل جشن است. از همان روز اول ناوراتری ، کمیته های مختلف فرهنگی نمایش حماسه لرد رام و پیروزی او بر روانا به با این حال ، در حالی که رامچاریت ماناس پیش از این از طریق گفتگوی شاعرانه اجرا شده بود ، اکنون فیلمنامه کمرنگ شده است تا بتوان آن را بیشتر مرتبط کرد. یاشوانت تاکور ، که در تمام زندگی خود فقط نقش های زن را بازی کرده است ، توضیح می دهد که دیالوگ ها باید م toثر باشند تا مخاطب در صحنه غرق شود.
در سال 1999 ، هنرمند Ramleela در حال آماده شدن برای Ramleela در پارک شیواجی بود. (عکس آرشیو سریع توسط پرادپ کوچارکار) وقتی من برای اولین بار بازی را شروع کردم ، مردم مرا می پرستیدند رادارانی او به یاد می آورد شخصیت. او ادعا می کند که مناطق Vrindavan این شخصیت ها را بسیار جدی گرفته ، پیشنهاداتی ارائه می دهند و پای او را لمس می کنند. من به پیوستم رنجرنج در سن 16 سالگی ، زیرا خانواده من دچار بحران مالی بودند و مادرم مریض بود. در ابتدا ، پوشیدن لهنگا چولی و آرایش کردن احساس ناخوشایندی داشت ، اما این نیاز به ساعت داشت. به زودی ، مردم شروع به دوست داشتن عمل من کردند. آنها من را برای پوجاس دعوت می کردند و لباسهای من را می پرستیدند رادا به بعداً به گروه پیوستم راملیا مانند سیتا ماتا ، او می گوید ، هنگام صحبت با indianexpress.com به امسال او بازی می کند کایکی با Bake Bihari Ramlila Mandal در Uttrakhand.
در همین حال ، در دهلی ، آبیشک شوکلا از زمانی که در کلاس 5 در زادگاه خود Jaunpur ، UP بود ، شیفته Ramleela بود. مردم حتی وقتی لباس نپوشیده بودم ، پای مرا لمس می کردند سیتا ماتا ساری زرد آنها حتی در گردشهای معمولی من را با نام او صدا می کردند. اما ، بله ، من مورد آزار و اذیت قرار گرفتم و برخی از پسرها ظاهر من را مسخره کردند. تقریباً از عصبانیت دست کشیدم ، اما پدربزرگم توضیح داد که اگر بازی نکنم سیتا ، شخص دیگری این کار را می کند ، اما احترامی که برایم قائل می شود هرگز بر نمی گردد.
روند بازی مردان در نقش هایی مانند راملیلا ثابت بوده است. (عکس سریع توسط ویشال چادا) درست مثل فیلم دختر رویایی این شخصیت های اساطیری به ویژه در روستاهای هند بسیار جدی گرفته می شوند. جای تعجب نیست که مردان لباس زنانه را با اعتماد به نفس می پوشند ، زیرا می دانند که تماشاگران حتی پس از افتادن پرده ها به آنها احترام می گذارند.
درختی با خوشه های گل های سفید
اگر به پیچیدگی های جنسیت بپردازیم ، ما هنرمندان ماهیت بازیگری را از دست خواهیم داد. شوکلا اظهار می کند: من عکس خود را مانند هر شخصیتی می دهم.
جنسیت و تفاوت های ظریف آن ممکن است امروزه موضوع بسیاری از گفتگوها باشد ، اما این هنرمندان مرد متعلق به زمانهای ساده تری هستند ، زمانی که بازیگری یک عمل بین عمل و برش محسوب می شد ، چیزی فراتر از آن. علاوه بر این ، مخاطبان نیز خود را در قصه گویی دراماتیک راملیا ، که هدف آن آگاهی اجتماعی از طریق داستان خوب در برابر شر بود ، از دست دادند.
هنرمندان Ramleela در حال آماده شدن برای Puja یک روز قبل از شروع Ramleela در بخش 20 Chandigarh. (عکس اکسپرس از جاسبیر مالحی) سودش چاولا ، ساکن دهلی قدیم ، به یاد می آورد که راملیلا را به عنوان یک مراسم ناوراتری در محوطه نزدیک بیمارستان ایروین (که اکنون به بیمارستان لوک نایاک تبدیل شده است) تماشا کرده است. ما از زنده شدن الهه زن روی صحنه بسیار هیجان زده می شویم و آنها فقط توسط مردان بازی می شوند. جنسیت هرگز مانعی نبود. این بلیط ها در سال 1960 از 25 تا 50 پیس بودند و در طول نه روز ، اقدامات آگاهی اجتماعی نیز انجام می شد ، بنابراین مردم نه تنها سرگرمی دریافت می کردند ، بلکه تحت فشار قرار می گرفتند تا ذهنیت خود را نیز تغییر دهند. سنت Ramleela قطعاً سنتی است که امتحان زمان را پشت سر گذاشته است.