کارما سوترا: باید به خاطر بسپاریم که معنای خاص 'منحصر به فرد' است ، نه 'برتر'

حقیقت این است که همه ما خاص هستیم؛ از نظر پتانسیل و آگاهی ما منحصر به فرد است ، هیچ کس برتر یا پست تر از دیگری نیست.

تکامل آگاهی فرایندی نیست که می توان آن را واگذار کرد. (منبع: Thinkstock Images)

همه ما فکر می کنیم که خاص هستیم و تقریباً به همه چیزهایی که از راه دور به ما ارتباط دارند - نام ، ایمان ، علامت خورشید ، مدرسه ، حیوان خانگی ما ... و ما در احساس خود به طور کامل اشتباه نمی کنیم زیرا خود ، که منشأ آن در آگاهی (aham) است ، به ما احساس متورم از خود می دهد.

البته قضاوت ما ذهنی است. اما این برداشت ما ، مهم نیست که چقدر تحریف شده یا غیر واقعی است ، به ما کمک می کند تا با احساس وقار و مسئولیت عمل کنیم. ما تلاش می کنیم تا شهرت ویژه بودن و بنابراین توانایی و شایستگی تعامل و معاشرت اجتماعی را برآورده کنیم.

گیاهان سرسخت همیشه سبز

با این حال ، وقتی افراد خود را نه تنها موجودات خاص بلکه کامل می دانند ، احساس برتری می کنند. این تصویر از 'شخصیت کمال' در تعاملات اجتماعی آنها مشکل ایجاد می کند ، زیرا به آنها پیچیدگی برتری می بخشد. و هنگامی که آنها از پیچیدگی برتری رنج می برند ، معتقدند که جهان با دید و واژگان آنها محدود شده است. آنها احساس عظمت خود را می خورند و جایی برای امکان شکل دیگری از واقعیت که ممکن است همزمان وجود داشته باشد ، نمی گذارند. جهان بر اساس دیدگاه آنها تنها دنیایی است که وجود دارد. بقیه جهان نادان و توهمی است که افراد دیگر در آن زندگی می کنند. آنها تصور می کنند که در انتهای فوق العاده درجه مقایسه ای قرار دارند.

بیشتر بخوانید

• کارما سوترا: معنویت چگونه با 'دین' متفاوت است؟
• کارما سوترا: دو نوع دانش وجود دارد. کدام را دنبال خواهید کرد؟
• کارما سوترا: فصول تغییر می کند ، و مراحل زندگی نیز تغییر می کند
• کارما سوترا: 'برای خودت نوری باش'
• برای رویارویی با چالش های زندگی ، به خاطرات دوران کودکی خود نگاه می کنم. اینجا چرا

نوع دیگر افراد 'خاص' به همان اندازه که از همتایان خود از واقعیت جدا شده اند ، اما فاقد هرگونه شخصیت هستند. آنها به هیچ وجه پایبند نیستند و همانطور که ضرب المثل قدیمی می گوید: 'کسانی که برای هیچ چیز ایستادگی نمی کنند ، برای هر چیزی سقوط می کنند'. دیدگاه و واژگان آنها توسط توده ها تعیین می شود. همه آنها در مورد نظرات مشترک هستند و معتقدند که در اعداد ایمنی وجود دارد. این بهترین راه برای جبران کمبود شخصیت آنها است. آنها به ویژه توسط افراد آگاه ، افرادی با فردیت ، افرادی که جرات دفاع از چیزی را دارند تهدید می شوند.

به عنوان بخشی از توده ها ، آنها سریع واکنش نشان می دهند زیرا آنها را دچار این تصور می کند که معتقدند آنها طرفدار چیزی هستند و همچنین به عنوان تخلیه عصبانیت فرو رفته آنها است که به دلیل احساس راحتی در پوست خود عمل نمی کند. خشونتی که آنها به آن دامن می زنند بخشی از خشم آواره شده است. این افراد که دچار عقده حقارت شده اند همیشه در دفاع هستند. برخورد با آنها دشوار است زیرا آنها سریع عصبانی می شوند و توهین را تصور می کنند.

از سوی دیگر ، افراد دارای عقده برتری شروع به تحمیل نسخه نهایی خود از حقیقت به دیگران می کنند. نگرش برتری آنها با همه چیزهایی که آنها به آن اعتقاد دارند ، از سیستم اعتقادی آنها تا رژیم غذایی آنها به سلاحی برای اصلاح اطرافیان تبدیل می شود. نیازها و تغییرات فردی که تحمل نمی شوند ، حتی قابل تحمل نیستند. آنها به سرعت در مورد اطرافیان خود با توجه به پارامتر درست یا غلط خود نتیجه گیری می کنند. سرود آنها 'راه من یا بزرگراه' است.

چه حیواناتی در جنگل های بارانی استوایی زندگی می کنند

حقیقت این است که همه ما خاص هستیم؛ از نظر پتانسیل و آگاهی ما منحصر به فرد است ، هیچ کس برتر یا پست تر از دیگری نیست. همه ما در مرحله متفاوتی از تکامل هستیم ، هریک از ما. مانند تکامل آگاهی ما ، واقعیت ما نیز چنین است. رفتار ما نشان می دهد که ما چگونه در آگاهی خود تکامل یافته ایم نه ادعاهای خود. هرچه ما تکامل بیشتری پیدا کنیم ، افق درک ما گسترده تر می شود. همه چیز جا دارد و همه در اینجا قضاوت ما را محکوم می کنند. یک فرد تکامل یافته به دیگران اجازه می دهد تا بر جهل خود غلبه کنند نه اینکه آنها را مجبور به ترک آن کنند.

تکامل آگاهی فرایندی نیست که می توان آن را واگذار کرد. در حقیقت ، ما اینجا هستیم تا حماقت های خود را در طول عمرهای مختلف از بین ببریم. به گفته تام رابینز و نظریه تکامل ، بزرگترین ماجراجویی ما تکامل آگاهی است. ما در این زندگی هستیم تا روح را بزرگ کنیم ، روح را آزاد کنیم و مغز را روشن کنیم.